Student - 1 oktober 2009

Takjes knippen in Canada

De nuchtere Remco Vreeburg zocht een internationale ervaring. Via een map met stage-ervaringen kwam de derdejaars Bos- en Natuurbeheer van VHL Velp aan een adres in Canada.

EchteWerk_Remco_Veldtrip_3_Watermonsters_verzamelen_Intermediate_fen_Big_fen_5.jpg
 
'Het ging heel gemakkelijk. Canada leek me wel wat, en zij zochten een stagiaire. Eigenlijk heb ik er niet veel aan hoeven doen. Ik was nog even bang of ik mijn visum op tijd zou krijgen, maar zelfs die had ik na twee weken binnen. Ik kwam terecht in Sault Ste. Marie, Ontario. Ik ging onderzoek doen voor het Ontario Forestry Research Institute.'
Berencursus
'Voor ik kon beginnen moest ik allerlei cursussen doorlopen. Voor hen is dat heel normaal. Ik vond het soms een beetje overdreven. Die cursussen gingen echt overal over, van omgaan met discriminatie tot labveiligheid. Omdat er veel beren in het gebied zitten heb ik ook een cursus gevolgd over hoe je moet reageren bij een ontmoeting. De module duurde een dag, ik kan zo snel niet alle ins en outs uitleggen. Grizzly's zijn sowieso veel agressiever dan zwarte beren. Meestal schijnen ze vanzelf weer weg te gaan, maar als ze aanvallen dan moet je terugvechten. De cursus was wel terecht, ik heb 25 beren gezien. Alleen eekhoorns zag ik nog meer. Die beesten zien er trouwens ook creepy uit. Ze zijn zwart, een halve meter lang en 's avonds glimmen hun ogen.'
Takjes knippen voor de wetenschap
'Voor mijn onderzoek heb ik veld- en kantoorwerk gedaan. Ik heb bomen gemeten en steekproefsgewijs planten meegenomen. Van bomen heb ik zelfs de takjes van de bladeren en naalden gescheiden. In het lab bepaalden we dan de nutriƫntengehalte per monster. Op die manier konden we het verschil in nutriƫntenverdeling voor en na een kaalkap vergelijken. Op kantoor verwerkte ik mijn eigen gegevens en die van mijn voorgangers. Dat onderzoekswerk was helemaal nieuw voor me. Bij VHL hebben we nooit echt onderzoek gehad. Het viel me alles mee.'
Mamma bellen
'In mijn vrije tijd keek ik een film op mijn kamer of skypte ik met mijn moeder. Ik ben niet zo'n type van uitgaan, dat is veel te duur. Alleen op vrijdagmiddag gingen we soms met een groepje collega's  kippenvleugeltjes eten in de stad. Ik heb het er erg naar mijn zin gehad, maar eenmaal thuisgekomen was ik zo weer gewend. Een jaartje zou ik nog wel terugwillen, maar niet voor altijd. Ik ben toch ook een familiemens.' / Stijn van Gils

Re:ageer