Student - 14 mei 2009

TUSSEN DE SPAANSE HIPPIES

1

Ze kweekte kruiden, leefde in een hippiecommune in de woestijn en ‘douchte’ zich al zwemmend tussen de schildpadden. Esmé Stuart, tweedejaars Regionale ontwikkeling en innovatie bij VHL, vertrok begin augustus met de bus naar Spanje voor haar stage op een biologische boerderij in Catalonië.

nieuws_3267.jpg
‘Mijn hoofddoel was stage lopen op een boerderij, maar ik had nog een paar andere doelen: ervaren hoe het is om alleen te reizen en Spaans leren. Alleen de heenreis heb ik geboekt, zodat ik elk moment naar huis kon als ik dacht ‘help ik wil terug!’. Dat moment is niet gekomen - ik heb in die negen weken niets gemist uit Nederland. De reis was wel heel spannend en ik was best zenuwachtig en bang dat ik in verkeerde bussen zou stappen. Maar alles ging goed.
In Spanje zou ik de boerin bellen om te zeggen hoe laat ze me kon ophalen. Het probleem was alleen dat ik geen Spaans sprak en zij geen Engels. Verschillende mensen kwamen aan de telefoon. Uiteindelijk zocht ik het op in het woordenboek: ‘mañana, dos horas’. Ze leken het te begrijpen, maar kwamen me drie uur later ophalen.
De boerin was erg aardig en begon gelijk hele verhalen in het Spaans. Dat ik de taal nog niet sprak was gelukkig geen probleem en na een week begon ik er steeds meer van te begrijpen. Tijdens de siësta dook ik, in plaats van in bed, in mijn leerboeken. Na vier weken sprak ik Spaans.
De boerderij kweekt kruiden op de biologische manier. Ook was er een mooi educatief centrum over bijen. Ik koos bewust voor deze boerderij, omdat ik meer wilde leren over biologisch tuinieren. Er werkten meer studenten uit verschillende landen, wat zorgde voor een gezellige sfeer. Hoewel er veel slaapkamers waren in de boerderij, sliepen we met zijn allen bij elkaar op één kamer, in stapelbedden. De boerin kookte elke dag voor ons slow food. Het was allemaal erg traditioneel, met heel veel vlees, tomaat, aubergine, paprika en inktvis.
Na vier weken op de boerderij vertrok ik richting het zuiden. Niet meer bang om te reizen, want ik sprak toch Spaans. Ik ging naar een paar Catalaanse festivals, waar niet gedanst werd, maar waar veel tarotkaarten gelezen werden, vuurtjes gestookt en theatervoorstellingen gegeven. Ook bezocht ik een hippiecommune, in een prachtig woestijnachtig landschap met cactussen. Ik mocht een tijdje blijven logeren. Het leven was zo mooi daar. De wasmachine houden ze in beweging door te fietsen, plassen doen ze op een composttoilet en douchen in een meertje, al zwemmend tussen de schildpadden.
Nu ik weer terug ben mis ik de vrijheid van het reizen wel een beetje, maar vooral mis ik het Spaans spreken. Ik ben er echt verslaafd aan geraakt.’

Re:acties 1

  • Elke

    Hey, mijn vriend en ik willen graag een roadtrip doen naar Spanje. We vroegen ons af naar welke Catalaanse feesten bent geweest. Of tips waar ik informatie over zo'n soort festivals kan vinden?

    Reageer

Re:ageer