Wetenschap - 11 februari 2014

‘Superdoping’ Sochi is bekend bij dopingjagers

tekst:
Albert Sikkema

Net voor de Olympische Winterspelen werd gespeculeerd over een nieuwe ‘superdoping’, MGF (Mechano Growth Factor), een groeihormoon dat nog niet kan worden opgespoord door de dopingjagers. Het Rikilt, dat analyses uitvoert om prestatie bevorderende stoffen in de veehouderij en bij sporters op te sporen, weet er echter meer van.

Bij MGF gaat het om een eiwit met groeibevorderende eigenschappen, zegt onderzoeker Saskia Sterk van Rikilt. MGF zou het herstel van beschadigde spieren bevorderen. Het eiwit komt van nature bij mensen voor, net zoals het hormoon testosteron, een ander prestatie bevorderend middel. Maar ook bij MGF kun je de synthetische variant onderscheiden van de natuurlijke variant met speciale apparatuur. In het geval van MGF is dat verschil waarschijnlijk aan te tonen met massaspectrometrie, zegt Sterk, die daar in november vorig jaar nog een wetenschappelijk review-artikel over schreef. ‘We zijn nu bezig met projectvoorstellen voor screenings- en bevestigingsmethoden.’

MGF lijkt op IGF (Insulin-like Growth Factor), een eiwithormoon dat de werking van groeihormoon reguleert in het lichaam. ‘En voor IGF hebben we al wel een screeningsmethode’, zegt Sterk. IGF is al aangetoond in zwarte marktpreparaten die verkrijgbaar zijn via internet.’ Het Rikilt probeert het verschil aan te tonen tussen synthetische en natuurlijke eiwithormonen en ontwikkelt analysemethoden om doping op te sporen bij de veterinaire controle. Het instituut controleert niet op sportdoping bij atleten. Dat doen de door de WADA (World Anti Doping Agency) geaccrediteerde dopinglabs in onder meer Keulen en Gent.

De ‘superdoping’ MGF kwam in het nieuws toen een Duitse journalist de doping in Rusland bestelde. ‘MGF is een bekende stof’, zegt Sterk, ‘je kunt het zo bestellen op internet.’ Een erkende screeningsmethode voor dit stofje laat nog even op zich wachten, maar eventuele gebruikers gaan zeker tegen de lamp lopen, zegt Sterk, omdat de urinemonsters van de sporters nog tien jaar worden bewaard. Dit past in het kat-en-muis spel tussen dopingmakers en dopingcontroleurs ‘en wij proberen dat spel bij te houden’.

Veel gevaarlijker dan MGF, denkt Sterk, is de ontwikkeling van gendoping, ofwel genetische veranderingen aanbrengen in sporters zodat ze bijvoorbeeld meer rode bloedlichaampjes of natuurlijke groeibevorderaars  aanmaken. ‘Gendoping is een stuk lastiger aan te tonen. We denken dat het uiteindelijk die kant op zal gaan in de sportdoping.’    


Re:ageer