Student - 14 september 2006

Studentenvereniging Nji Sri maakt weer kilometers

Traditiebestendig is hun nieuwe onderkomen nog niet. De twee keer zo smalle bar als in Deventer weerhoudt de leden van studentenvereniging Nji Sri ervan om als vanouds over de bar te glijden met ontbloot bovenlijf. Maar voor de rest voelen zij zich al behoorlijk thuis in Wageningen.
Meer dan honderdzeventig meter, ingegaan op 19 augustus. De tappers achter de bar turven elk metertje bier met een witte stift op de spiegel achter hen. Naast het scorebord hangt een penschilderij van het oude aanzicht van Deventer. Nostalgie. Want sinds deze zomer is Wageningen de thuisbasis van studentenvereniging Nji Sri.
De hbo-vereniging is vernoemd naar de Indonesische godin van de vruchtbaarheid en werd opgericht in 1904. In Wageningen. Acht jaar later verhuisde ze naar Deventer. Nu is de oudste hbo-vereniging van Nederland weer terug waar ze ooit begon.
Een wit beeld van Nji Sri staat op een altaarplankje hoog aan de muur, boven de dansvloer. Links en rechts brandt een rood kaarsje. De vlammetjes dansen mee op de tonen van de Backstreet Boys en de Spice Girls. Daar is niks Indonesisch aan. Wel hangen aan de muur oude landkaarten en prenten van de godinnen Semar en Doerga. Zij vertegenwoordigen de twee disputen van Nji Sri. Het derde dispuut, Ardjoena, had weinig vertrouwen in de doorstart en voegde zich deze zomer bij de Wageningse studentenvereniging Ceres.
Hoewel deze keuze nog steeds de nodige emoties oproept, heerst er vanavond alleen maar vreugde in de sociëteit. Want de verhuizing heeft de studentenvereniging verder goed gedaan. Negenenveertig nieuwe leden betekent een verdrievoudiging van het ledenbestand. ‘Het is een bliksemstart’, zegt preses Tom Wiegmans met schorre stem.
De hele week heeft hij verenigingsliederen gezongen, samen met de feuten die de afgelopen week teksten en mores uit hun hoofd moesten leren. Vanavond is het afsluitende feest. De nieuwe leden druppelen binnen ‘conform netjes’. Dit houdt in: geen sportkleren en -schoenen. Poloshirtjes en spijkerbroeken mogen klaarblijkelijk wel.
Tom kijkt oplettend naar elke bezoeker. Het feest is alleen voor leden, maar oud-leden zijn altijd welkom. Nji Sri heeft na meer dan honderd jaar een grote reünistenvereniging opgebouwd. Jan Roelants is zo’n reünist. Hij nam deze zomer de sleutel van voormalig café Peer in ontvangst.
Trots staand op een barkruk spreekt hij de menigte nu toe. ‘Ik had het bestuur uitgedaagd veertig leden binnen te halen. Het zijn er meer.’ Hij draagt zijn verlies met een grote lach en luidt de uit Deventer meegekomen bel. Een pavlovreactie volgt. Iedereen, inclusief de nieuwe leden, zingt uit volle borst ‘rel rel wie trekt er aan de bel.’ Als een amen wordt de zang gevolgd door een schreeuw ‘Slamat’ met gebalde vuisten in de lucht. ‘En nu zuipen’, antwoordt Jan met een biertje in zijn hand. Weer een paar meter verder.

Re:ageer