Student - 29 september 2011

Studentenfilm vraagt aandacht voor gevluchte Afghanen

Twee studenten Internationale Ontwikkelingsstudies vragen aandacht voor een bijzondere groep Afghaanse vluchtelingen. Dat deden ze maandagavond in filmhuis Movie W met hun documentaire ‘Bestempeld,' gevolgd door een debat.

CIMG7587.JPG
De vader van Liza Iessa, een van de twee maaksters, vormt de aanleiding voor dit filmproject. Omdat hij heeft gewerkt voor de Afghaanse veiligheidsdienst Khad/Wad is hij automatisch oorlogsmisdadiger en wordt hij net als 700 andere Afghaanse vluchtelingen verblijf geweigerd in Nederland. De bewijslast van de oorlogsmisdaden ligt bij de asielzoekers. Van deze groep verblijven er minstens 350 in Nederland. Deze groep valt tussen wal en schip: ze mogen niet wonen in Nederland maar kunnen vanwege hun veiligheid niet worden uitgezet.

Liza Iessa en Mette Kienhorst, beide student Internationale Ontwikkelingstudies, interviewden onder andere meneer Iessa, een advocaat die zich bezig houdt met immigratie en Otto Hospes, deskundige op het gebied van internationaal recht aan de universiteit. De overheid was niet vertegenwoordigd. Liza: ‘Ze waren op deze korte termijn niet beschikbaar voor commentaar, we hebben de documentaire in een maand gemaakt. We wilden iets anders doen dan domweg demonstreren. Aandacht vragen, uitleggen, aantonen, dat is de weg die we hebben gekozen.'

Wat nu? ‘Er komen meer vertoningen gevolgd door een debat om dit probleem onder de aandacht te brengen. Het uiteindelijke doel is de agenda van de Tweede Kamer halen. Afhankelijk van in hoeverre het onderwerp resoneert bij de mensen gaan we verder.' Dat lijkt wel goed te gaan: een vrouw in het publiek moest een traantje laten bij het tonen van de onzekere situatie van meneer Iessa.

Ambtsbericht
In een ambtsbericht van Buitenlandse Zaken uit 2000 is bepaald dat Afghanen die ten tijde van de Russische bezetting de rang van onderofficier of hoger bij de inlichtingendienst bekleedden, automatisch van oorlogsmisdaden worden verdacht. Zij komen niet in aanmerking voor asiel.

Het staat echter niet in alle gevallen vast dat ze ook echt dergelijke misdaden hebben gepleegd. Vaak is er geen bewijsmateriaal meer. Maar het gaat om een 'redelijk vermoeden' dat iemand bij misdaden is betrokken, en niet om strafrechtelijk bewijs. De Raad van State heeft de overheid hierin gelijk gegeven.
 
 
 

Re:ageer