Wetenschap - 19 september 2002

Student breekt enkels en ruggenwervels na sprong uit raam

Student breekt enkels en ruggenwervels na sprong uit raam

'Toen ik de nooduitgang niet open kreeg, flipte ik'

Heel wat studenten en medewerkers gaan 's avonds zonder problemen met een sleutelkaart universiteitsgebouwen in en uit. Eind mei reageerde bij Irene Melis de kaartlezer niet. De student Moleculaire wetenschappen sprong uiteindelijk in paniek uit het raam. Met gebroken ruggewervels en enkels belandde ze in het ziekenhuis.

Melis had die avond eerst bij iemand gegeten voordat ze weer naar het Transitorium ging om daar nog wat te werken aan een presentatie. "De databases zijn te groot om thuis aan te kunnen werken", aldus Melis. "Ik heb wel vaker 's avonds gewerkt, met bacteriecultures moet je soms wel. Maar toen ik om naar buiten te kunnen gaan het pasje voor de kaartlezer hield, reageerde deze niet. Ik had op de intekenlijst al gezien dat ik de laatste was in het gebouw en ben toen op zoek gegaan naar andere uitgangen. Ik was moe en wilde naar huis en tegelijkertijd voorkomen dat het alarm afging want dan had ik weer van alles uit moeten leggen. Toen ik de nooduitgang niet open kreeg, flipte ik. Heb nog wel de ramen geprobeerd, maar door de beveiliging tegen inbraak kreeg ik die ook niet ver genoeg open. Ik heb toen gekeken of ik er op de eerste verdieping makkelijk uit kon. Ik heb geen hoogtevrees."

Melis sprong uiteindelijk uit een raam, maar kwam pijnlijk terecht en kon niet meer opstaan. Een medewerker van de universitaire technische dienst, die op de Dreijen zijn hond aan het uitlaten was, vond haar. "Ik was eerst bang voor een misdrijf, maar het bleek al snel dat ze in paniek uit het raam was gesprongen. Ik heb een ambulance gebeld en ben bij haar gebleven", vertelt Theo Fonteijn. Melis belandde met twee gebroken enkels en een instabiele ruggewervelbreuk in het ziekenhuis en moest om te beginnen twee maanden plat blijven liggen.

De beheerder van het Transitorium, Guus van Munster, legt uit dat springen absoluut niet nodig was geweest. "Er was misschien iets mis met de kaartlezer maar ze had de deur waarschijnlijk zo kunnen openen. Het is heel vervelend voor haar dat ze in paniek is geraakt, want het had niet zo af hoeven lopen. De nooddeuren en de ramen op de begane grond kunnen wel degelijk open. Maar ze had ook gewoon iemand van de storingsdienst kunnen bellen of wachten tot het alarm afging, want dan was er ook iemand komen kijken."

Melis had de sleutelkaart volgens een normale procedure gekregen van een medewerker van het lab voor Moleculaire Biologie. "We leggen iedereen uit hoe de pas en het alarm werkt. Het heeft nog nooit problemen gegeven. Dit was een uitzonderlijke situatie", aldus managementassistent Marie-Jos? van Iersel.

Fonteijn vraagt zich nog wel eens af hoe het met Melis is. "Zeker in het begin keek ik nog wel eens naar de plek waar ik haar vond." Melis zit nu in een revalidatiekliniek in Nijmegen. Het kan nog wel een jaar duren voordat ze weer kan lopen. Melis: "Ik heb gelukkig al voldoende punten gehaald om eind september af te kunnen studeren. Komend jaar wil ik gebruiken om een leuk promotieonderzoek te vinden", probeert ze positief te blijven. | Y.d.H.

Re:ageer