Student - 12 juni 2008

Straks snel terug naar Laos

nieuws_2303.jpg
Vijfdejaars MAKS-student Mattijs Smits, ging in oktober 2007 voor acht maanden naar Laos om onderzoek te doen naar de toepassing van kleinschalige waterturbines en de haalbaarheid van biomassavergassing. Dat is zo goed bevallen dat hij na zijn afstuderen in september weer teruggaat.
‘Toen ik aankwam in Vientiane, de hoofdstad van Laos, werd ik goed opgevangen door collega’s van het Lao Institute for Renewable Energy. We gingen meteen wat te eten halen en Beerlao drinken. Het eindigde die avond niet bij één kroeg; meteen een goeie manier om in te burgeren.
Ik wilde graag iets doen met duurzame energie in een ontwikkelingscontext. Ik ben daarom begonnen met het e-mailen van organisaties en docenten die zich hiermee bezighouden. Uiteindelijk kreeg ik een mailtje terug van de Nederlandse ontwikkelings- en consultancyorganisatie ETC Energy. Die wilde graag voet aan de grond krijgen in Laos en dit sloot ook aan bij een suggestie van Simon Bush, een van mijn begeleiders in Wageningen.
Ik heb in Laos geprobeerd de taal te leren, wat niet altijd even makkelijk was. Ik raad het echter toch iedereen aan om iets van de lokale taal te leren, want het opende voor mij erg veel deuren. Mensen vinden het geweldig als je hun taal spreekt en ik werd vaak uitgenodigd voor feestjes en etentjes. Bovenal kreeg ik hierdoor een veel beter beeld van het land.
Van het stereotype van de ‘gesloten Aziaat’ heb ik weinig gemerkt. Omdat ik in de hoofdstad zat, had ik eigenlijk geen moeite met aanpassen. Het blijft een hoofdstad zoals vele anderen. Het platteland leverde mij meer een cultuurshock op. Mensen leven daar soms erg eenvoudig en vaak ook in bittere armoede.
Ik heb natuurlijk ook gereisd door het land zelf en een aantal omringende landen. Toen ik op een gegeven moment terugkwam uit Cambodja heb ik het moeilijk gehad. Ik had waarschijnlijk net voor mijn reis iets verkeerds gegeten of iets opgelopen wat een slechte invloed had op mijn darmstelsel. De terugreis werd daardoor een ware hel. Harde stoeltjes, volle treinen en bussen en dan ik, die om de zoveel tijd met hoge nood naar het toilet moest.
Ik heb aan mijn reis naar Laos ook een aantal vrienden aan overgehouden. Een paar Duitsers die samen met mij in Laos gewerkt hebben komen bijvoorbeeld binnenkort langs in Wageningen.
Ik ben blij dat ik weer even terug ben in Nederland, maar Laos en het werk zijn mij erg goed bevallen. In september, na mijn afstuderen, kan ik weer terug naar Laos om voor tenminste zes maanden mijn lopende projecten voort te zetten. Na die tijd zie ik wel weer wat ik doe. Maar dat ik daar blijf is zeker niet uitgesloten.’

Re:ageer