Wetenschap - 1 november 2001

Stage: Vietnams Big Brother

Stage: Vietnams Big Brother

Erik Blokland, zesdejaars student Bos- en natuurbeheer

"Je krijgt in Vietnam het gevoel alsof je in het verhaal van George Orwell zit: 1984. Waar Big Brother je in de gaten houdt. In mijn geval was het de politie. Ik en andere buitenlanders die er lang zaten werden overal gevolgd. Want ze vertrouwden ons niet. Ik reed vaak met mijn brommer door de straten en voor ik het wist, had ik twee politieagenten achter me aan, op een respectabele afstand. Ik denk dat dit gedrag nog stamt uit de communistische tijd.

Ik was hier een paar maanden om stage te doen voor de Nederlandse ontwikkelingsorganisatie SNV. Ik probeerde uit te zoeken of de regelingen voor het aanplanten van bos goed worden uitgevoerd. Nu het land helemaal is leeggeroofd van haar bossen, en de boomplantages van staatsbedrijven een mislukking zijn geworden, is besloten om boeren geld te geven zodat die bos aanplanten.

Ik heb echter gemerkt dat het geld niet aankomt bij boeren. Bij elke laag bureaucratie blijft wat hangen. Ik kwam boeren tegen die zeiden acht zakken rijst te hebben gekregen voor het aanplanten van bomen. Ze wisten niet dat ze hiervoor veel geld konden krijgen.

Gelukkig had ik tijdens mijn interviews gezelschap van mijn chauffeur en een vertaler. Zonder hen was ik nergens, want ik spreek de taal niet. Vietnamees is namelijk onmogelijk te leren. Als je probeert 'ja' te zeggen , kijken ze je verbaasd aan. Het kan net zo goed 'sla me voor mijn kop' betekenen, zoals ik het uitspreek.

Ik zat in midden-Vietnam, op de grens tussen Noord- en Zuid-Vietnam, waar vroeger veel gevochten is. Je hebt hier een oude keizerstad die weliswaar is gebombardeerd, maar de vestingmuren rond de stad staan nog overeind.

De mensen bleken erg gesloten. Ze vertellen niets over de oorlog en ook weinig over andere dingen. Ze zijn niet bepaald relaxed. Eerder gespannen, maar toch ook erg aardig. Als ik met mijn brommer pech had, kwamen er meteen mensen naar me toe, gristen de brommer van me af en probeerden hem weer te starten.

Het eten was ook een goede ervaring. Ze eten hier erg goed en gezond. Je zal nooit een dikke Vietnamees zien. Ze zijn hier allemaal erg dun. De vrouwen wegen hier zo'n dertig tot veertig kilo.

Het is een tropisch land, maar ik was niet bang om een ziekte op te lopen. Het verkeer was het ergste. Ze zijn hier erg fel op straat. Er zitten altijd wel een paar snelheidsduivels bij.

Ik zou niet zeggen dat Vietnam een vreemd land is, eerder fascinerend. Ik heb na mijn stage nog door het noorden en zuiden gereisd. Ik ontdekte in de noordelijke bergen een prachtig volk. De mensen hier zijn aardiger en zien er mooi uit met hun wat rondere gezichten en traditionele klederdracht."

Hugo Bouter

'Voor ik het wist, had ik twee politieagenten achter me aan'

Re:ageer