Wetenschap - 21 november 2002

Stage: Sportief Noorwegen

Stage: Sportief Noorwegen

Esther Lips, vijfdejaars student Voeding en gezondheid

"Van april tot oktober heb ik in het Noorse Oslo gewoond. Echt een geweldige uitgestrekte groene stad. Er wordt veel gefietst, waarschijnlijk door de hoge prijzen van het openbaar vervoer. Vreemd genoeg is de verkeerssituatie er niet echt op berekend. Bij gebrek aan fietsstroken is het toegestaan om op de stoep te fietsen, maar met alle voetgangers en onregelmatigheden in de betegeling vormt dit geen ideaal alternatief. Zelf heb ik een fiets kunnen lenen via mijn begeleidster. Helaas geen mountainbike, de meest gangbare tweewieler daar, maar een wat ouder model zonder versnellingen. Dat is afzien met het hoogteverschil in Oslo; het zuidelijke deel van de stad ligt aan de kust, de noordzijde op een berg. De universiteit waar ik mijn onderzoek deed lag 200 meter lager dan mijn woning. Dit zorgde ervoor dat het naar huis fietsen twee keer zo lang duurde als het ritje naar de vakgroep toe. Veel andere buitenlandse studenten, die geen ervaren fietsers waren, losten dit ongemak op door op de terugweg de fiets mee de metro in te nemen.

Ik werkte op de universiteit mee aan een onderzoek naar hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap, zogeheten pre-eclampsie. Daarvoor heb ik op het lab van de vakgroep genexpressie bestudeerd. Het contact met de Noren op de vakgroep was erg formeel. Dat Scandinavi?rs bekend staan om hun geslotenheid wist ik, en ik heb inderdaad nauwelijks contact kunnen leggen met de Noren om mij heen.

Mijn vriendenkring daar bestond daarom voornamelijk uit andere buitenlandse studenten, wat overigens ook erg gezellig was.

Ik woonde op een afdeling in een studentenflat aan de rand van de stad. Mijn zes Noorse afdelingsgenoten heb ik weinig gezien. Er werd niet vaak gekookt in de gezamenlijke keuken. Eten gebeurde individueel; het avondeten bestond opvallend vaak uit pizza. Ik heb wel vaak samen gegeten met mijn Spaanse buren. Ik weet nu ook meer van de Spaanse dan van de Noorse keuken.

Noren mogen dan niet gezond eten, ze sporten wel veel. Vanuit mijn kamer keek ik uit op een groot meer. Daar waren continu mensen aan het hardlopen, met een waar spitsuur tussen vier en vijf uur 's middags. Ik had zelf een sportkaart voor het universitaire sportcentrum, nog uitgebreider dan De Bongerd. Met de studentensportorganisatie ben ik ook een weekend in de bergen gaan sporten; onder andere mountainbiken en lopen. Dat was zo leuk dat me bij terugkomst door andere buitenlandse studenten gevraagd werd of het wel echt Noren waren die zomaar zo open en gezellig waren geweest.

Ondanks dat Noren afstandelijk zijn, zijn ze wel vriendelijk. Een professor aan de universiteit was zelfs zo aardig om mij met zeven andere buitenlandse studenten, die hij nauwelijks kende, een weekend in zijn vakantiehuisje buiten de stad te laten zitten. | Sophie Boland

Streamer: "Ik weet nu meer van de Spaanse dan van de Noorse keuken"

Re:ageer