Wetenschap - 28 maart 2002

Stage: Pools ambassadeleven

Stage: Pools ambassadeleven

Ester Kuppen, vijfdejaars Milieuhygi?ne

"We zijn ??n keer op dienstreis geweest. Met drie stagiaires en onze stagebegeleider vanuit de ambassade gingen we naar Katowice om interviews af te nemen over de privatisering van de staalindustrie. Omdat ik me gedurende mijn stage bezig hield met het milieubeleid van Polen, deed ik de interviews met mensen die veel afwisten van luchtverontreiniging. Die lucht was tamelijk beroerd, vooral door het veelvuldig gebruik van steenkool.

Geschrokken ben ik echter vooral van het viersterrenhotel waarin we verbleven. Dat is wel iets anders dan een jeugdherberg. Normaal ben ik tevreden met een fatsoenlijk bed op een klein kamertje. Je slaapt immers net zo goed. Nu hadden we wegwerpsloffen, een hele reeks shampoo in de badkamer, een luchtfiltersysteem en dat voor zo'n zeshonderd gulden voor twee overnachtingen. Beneden in het hotel was een bar. Daar verbleven ongeveer net zoveel prostituees als zakenmannen. Na enige observatie werd een patroon duidelijk. Omdat Polen nogal katholiek is, kun je niet samen met een prostituee weggaan. De man ging daarom vaak eerst weg en na een minuut of tien werd de betreffende prostituee gebeld, die dan ook vertrok. Het bleek ook voor te komen dat 's avonds laat nog op de deur van je hotelkamer werd geklopt. Stond er een vrouw, die vroeg of ze je bed nog op moest maken. Ik had er nooit bij stilgestaan wat zakenmannen 's avonds eigenlijk deden!

Ik moest erg wennen aan de sfeer op de ambassade. Toen ik mijn contract opgestuurd kreeg, stond er dat er verondersteld werd dat ik me zou gedragen zoals in die kringen gewoonlijk is. Nette kleren? Die had ik ?berhaupt nog niet. Het zijn heel aardige mensen, maar ze hebben in verhouding gewoon veel meer geld te besteden dan de Polen. Ze leven in grote huizen, om eventuele delegaties te kunnen ontvangen. Zo was er voor bepaalde mensen een regel die voorschreef dat je een tafel moest hebben waar twaalf personen kunnen aanzitten. Wat moet je nu met zo'n tafel als je alleen woont?

Zelf had ik een kamer gezocht bij een hospita. Daar woonde ik samen met twee Poolse studenten. Ik had weinig contact met hen. Hun leefritme is namelijk heel anders. Zo dineren ze bijvoorbeeld al 's middags om drie uur. Als ik dan thuiskwam om een uur of vijf, dan ging ik koken, maar hadden zij weinig trek. Als we er eens samen op uittrokken, waren we vaak de hele dag aan het eten. Dan had ik om twaalf uur honger en zij om drie uur.

In de weekenden heb ik Warschau verkend. De eerste maanden ging het vooral om de winkels. Zo was ik een hele dag bezig met het vinden van een rolletje plakband."

Arin van Zee

'Ik had er nooit bij stilgestaan wat zakenmannen 's avonds eigenlijk deden'

Re:ageer