Wetenschap - 28 februari 2002

Stage: Huwbaar India

Stage: Huwbaar India

Dianne Horsting, vierdejaars Ontwikkelingssociologie

"India is een wereldje in de wereld, zeggen mensen wel eens. Het land kenmerkt zich vooral door zijn vele tegenstellingen. Rijk tegenover arm, westers en niet-westers, gelovig en niet-gelovig. Ik werkte voor de organisatie The Concerned for Working Children (CWC) in Bangalore. E?n van de dorpjes waar de organisatie CWC werkzaam is, is Mathihalli. Daar leven ze voornamelijk van de landbouw. Het leven op het platteland kan echt keihard zijn. Dat je het zelf ervaart, is wel anders dan dat je erover leest. In Mathihalli deed ik onderzoek naar de oorzaken en gevolgen van kindhuwelijken en of de mensen enige verandering zouden willen in deze gewoonte. Volgens de wet is de huwbare leeftijd voor meisjes achttien en voor jongens 21 jaar. Toch trouwen meisjes ook wel op veertienjarige leeftijd.

Na drie maanden begon ik pas met mijn onderzoek, want ik kon geen tolk vinden. Al die tijd woonde ik in Bangalore. Dat is een tamelijk westerse stad met vijf miljoen inwoners. Ik woonde daar in hotels, zodat ik mijn eigen gang kon gaan. Ik zocht naar een vrouwelijke tolk, omdat ik vooral meisjes voor mijn onderzoek moest interviewen. Daarnaast zouden veel interviews over mogelijk gevoelige onderwerpen gaan, zoals problemen tijdens de zwangerschap. Helaas mochten vrouwen niet tolken van hun vaders en broers. Ze mochten namelijk niet met een vreemd meisje voor twee maanden mee naar het platteland. Uiteindelijk heb ik gelukkig wel een tolk kunnen vinden. Deze vrouw was een uitzondering. Zij had een studie afgerond en was Master in Social Work. Ze had wat meer pit dan andere vrouwen. Dat merkte ik toen we met de bus naar het dorp gingen. Er zitten dan veel mannen op het dak van de bus. Daarom vroeg ik haar of alleen mannen op het dak mochten zitten. "Oh nee hoor, wij kunnen ook best op het dak!" antwoordde zij vol overtuiging.

De meisjes die we interviewden, waren erg verlegen. De organisatie CWC organiseerde groepsdiscussies. Tijdens ??n van deze discussies werd duidelijk, dat meisjes niet over seksualiteit praten in het bijzijn van jongens. De discussie ging over vroegtijdige zwangerschappen. Die hebben vaak miskramen tot gevolg, omdat het lichaam nog niet is volgroeid. De meisjes werden rood toen dit onderwerp werd aangesneden door een jongen.

Meestal mocht ik wel binnenkomen voor een interview. Dan probeerden we zoveel mogelijk mannelijke familieleden de kamer uit te krijgen. De vrouwen kun je moeilijk wegsturen.

Zo leer je de samenleving kennen. Er is veel respect voor oudere familieleden. Verder valt de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen mij op.

Mijn stage viel achteraf reuze mee, omdat ik vaak in die stad van vijf miljoen inwoners zat. Ik zou er nog wel een keer heen willen voor de mensen die ik er heb leren kennen, maar niet om er te wonen."

Monnique Haak

'We probeerden zoveel mogelijk mannen de kamer uit te krijgen'

Re:ageer