Wetenschap - 31 oktober 2002

Stage: Heilig India

Stage: Heilig India

Ir Alexandra van Trigt, net afgestudeerd Bos- en natuurbeheer

"Eigenlijk wilde ik naar een boeddhistisch land, maar het werd India, een hindoe?stisch land met ook veel islamieten. Na eerst een maand op een universiteit rondgehangen te hebben, deed ik onderzoek naar secret groves. Dat zijn heilige bosjes rond de tempels. Ik onderzocht het beschermingsmechanisme omtrent die bomen. Je ziet ze al van ver af, dat is erg makkelijk. Het is een heel droog woestijnachtig gebied. Die bosjes zijn echt oases. De mensen geloven dat de bomen rondom beschermd worden door de god van die tempel. Als je wat kapt dan word je heel ziek of woedt er straks een brand. Ze geloven er echt in. Een priester vertelde dat je wel hout mocht kappen als het voor de tempel gebruikt wordt. Maar hij werd mooi wel zeven dagen ziek. Ook bijzonder is dat ze zakjes haar van pasgeboren baby's in de bomen hangen om de godheid te beschermen.

Het is erg lastig om deze manier van geloven te begrijpen. Je kunt daar ook niet vragen naar het waarom, zoals wij dat gewend zijn. En ze zien je daar nu eenmaal als een blanke westerling. Toch wilde ik kijken naar de beheersaspecten van het geloof. Naar wat ze wel en niet toestaan en de eigen regels die ze opstellen. Ik kon niet alleen naar dorpen of tempels gaan. Dat was te gevaarlijk. De lokale bevolking is door de droogte erg wanhopig en kan gewelddadig worden. De uiteindelijke staat van de groves verschilde per plek. Soms was er sprake van erosie of lieten ze de geiten erop los. Op andere plekken werd hier goed op toegezien. Zo is er het ritueel om het bos heilig te maken door saffraan aan de randen te strooien. Dan durven ze een tijdje niet stiekem te kappen. Kijk, dat begrijp ik nou niet, want ze hebben het hout wel nodig.

Een andere ceremonie heeft een enorme indruk op me gemaakt. In een volgepropte tempel waren ze de hele nacht aan het bidden. Het was donker en het stond blauw van de wierook. Toen begonnen ze met een bundel pauwenveren te slaan. De mensen raken in trance en beginnen te schokken. Een soort epileptische aanvallen waarna ze begonnen te schreeuwen. Dan sprak de god tot hen, dat ze bijvoorbeeld geen takken mochten rapen maar wel bladeren. Naast het onderzoeken van het bos, de lokale rapporten en literatuur interviewde ik ook mensen. Bij mijn eerste interview nam een man me mee achterop de brommer. Aangekomen stond heel het dorp me op te wachten.

Het hindoe?sme spreekt me niet zo aan. Het is te druk en extravert. Dat was ook te merken toen ik Varanisi, een overgebleven boeddhistische heilige stad binnenkwam. Het was daar zo stil en rustig.

Aan mijn stage heb ik mooi wel mijn vriend overgehouden." | Esther Tol

Streamer: "Heel het dorp stond me op te wachten"

Re:ageer