Wetenschap - 8 november 2001

Stage: Botswaanse bush

Stage: Botswaanse bush

Martijn Slot, vijfdejaars Bos- en natuurbeheer

"De vier maanden in Botswana hebben mij niet afgeschrikt. Het is ook niet zo dat ik helemaal verliefd ben geworden op het land, maar het was een prachtige ervaring en ik heb de smaak nu echt wel te pakken.

Mijn afstudeervak deed ik bij het instituut Harry Oppenheimer Okavango Research Center, tien kilometer buiten het stadje Maun. Ik heb grote planteneters in de Okavango Delta gevolgd en onderzocht hoe de keuze van hun verblijfplaats in de loop van de seizoenen verandert. Elke twee weken ging ik vijf dagen naar een kampement, samen met nog wat andere studenten, veldassistenten -tevens chauffeur - en een gids. Om het kamp te bereiken, moesten we drie?nhalf uur off the road rijden, dwars door de bush: een behoorlijke massage als je op de achterbank zit te schudden. In het kamp zelf waren tenten, een boomhut en een vuurplaats. Vanuit daar volgden we vier transecten - zeg maar wandelroutes - en bij elk dier schreef ik met behulp van GPS de positie van het dier op, schatte de afstand en noteerde de vegetatietypen waarin het zich bevond. Als je die gegevens over een langere periode verzamelt, kun je trends ontdekken. Ik was er in de droge periode, maar in de regentijd zijn er andere Wageningers geweest en onze gegevens worden gebundeld.

Het was wel gevaarlijker dan wat de toeristen daar meemaken. Tijdens de transecten hebben we in de verte wel eens leeuwen gezien, en in het kamp hoorde je ze ook. En toen we op een dag door een riviertje liepen, zagen we een enorme python. Mijn gids meende dat hij acht meter lang was, ikzelf hou het op zes, maar toch! Het was dat we hem op tijd zagen, want hoewel de meeste slangen daar niet agressief zijn, vinden ze het vermoedelijk toch niet leuk aan als je tegen ze oploopt.

Omdat er in Botswana erg veel toerisme is, is het wel lastig om mensen te leren kennen. Een blanke wordt bijna automatisch gezien als een rijke toerist. Toch heb ik het wel geprobeerd, door bijvoorbeeld veel met het openbaar vervoer te reizen of te eten bij een van de lokale take-aways waar ze ma?smeelpap, het bulkvoedsel van Afrika, verkochten. En ik heb een paar woorden Setswana geleerd, om in ieder geval een standaardconversatie te kunnen voeren, maar meestal bleef het contact erg oppervlakkig.

Wel ben ik een keer met mijn gids naar zijn dorp geweest. Hij had via via gehoord dat zijn vrouw bevallen was, maar wist nog niet of het een jongen of een meisje was. Ik had dus een neutraal cadeautje gekocht, maar toe we daar aankwamen, bleek de man verkeerd ge?nformeerd te zijn en was zijn vrouw nog hoogzwanger. In de eerste nacht dat we daar sliepen, moest ze wel naar het ziekenhuis en de volgende dag hadden ze een zoontje."

Clarieke Hidden

'Off the road: een behoorlijke massage als je op de achterbank zit te schudden'

Re:ageer