Wetenschap - 19 september 2002

Stage: Boeddhistisch Laos

Stage: Boeddhistisch Laos

Josien Steenbergen, zesdejaars Biologie

"Mensen wensten mij vaak een vriendje"

"De eerste twee maanden in Laos dacht ik dat ik de taal nooit ging leren. Het was zo gek mezelf te horen praten in het Lao. Ik heb veel gehad aan een Lao projectmedewerker met wie ik vaak op stap was. We stelden elkaar vragen over van alles, vooral elkaars cultuur. We spraken nooit over het feit dat Laos sinds 1975 communistisch is. Maar je kunt ook niet verwachten dat mensen tegenover jou een kritische houding tegenover hun overheid ten toon spreiden. Velen lijken sowieso geen mening te hebben. Ik kreeg vaak pas na lang aandringen antwoord op vragen. Als toeschouwer van een vergadering met alleen Lao merkte ik dat ze toch wel discussieerden.

Mondjesmaat hoorde ik ook steeds meer over de recente geschiedenis van het land. Tijdens de oorlog in Vietnam zou Laos neutraal zijn geweest, maar eigenlijk woedde er toen een secret war. De Ho-Chi-Minroute liep dwars door Laos en ook de Amerikanen hielden zich er op. In het zuiden wordt nu nog druk gewerkt aan het opruimen van mijnen en bommen. Dat lees je dan weer niet in de Lonely Planet.

Het visserijproject waar ik mijn afstudeeronderzoek deed viel onder de Mekong River Commission, dat sinds 1995 probeert de duurzame ontwikkeling in het stroomgebied van de Mekong te bevorderen. Veel van de kleine stuwmeren waarin wordt gevist zijn jonger dan dertig jaar en hebben nog geen historie van management.

Ik woonde in de hoofdstad Vientiane met twee andere buitenlanders in een koloniaal huis met tuin, tuinman en huishoudster vlak aan de Mekong. Koken deden we eigenlijk nooit. Aan de rivier waren een hoop uit bamboe opgetrokken restaurantjes waar je prima kon eten. 's Avonds ging ik vaak met vrienden, zowel buitenlanders als Lao, op stap. De meeste van hen heb ik bij het uitgaan ontmoet.

Hoewel Lao gastvrij zijn, ben ik niet veel bij mensen thuis geweest. Wel ben ik een paar keer uitgenodigd voor een ceremonie die is opgenomen in het boeddhisme, basi geheten. Het is bedoeld om goede geesten terug in het lichaam te roepen. Het draait om een bloemstuk met veel oranje bloemen waaruit allemaal touwtjes steken die je vasthoudt ten teken van verbondenheid. Met een stokje uit het bloemstuk wordt over je handpalm gestreken om de slechte geesten uit en goede geesten in je te krijgen. Het touwtje wordt uiteindelijk om je pols geknoopt waarbij een wens wordt gedaan. Hoe vaak mensen mij geen vriendje hebben gewenst! Ik heb een familie waarmee ik goed bevriend gevraagd bij mijn afscheid ook zo'n ceremonie te regelen. Omdat mensen die worden uitgenodigd voor een feest zelf ook weer iemand uitnodigen waren er allemaal mensen die ik nog nooit gezien had, maar dat maakte niet uit. | Yvonne de Hilster

Re:ageer