Student - 6 oktober 2010

Sprinter

Gapend hang ik over de balustrade van een bushokachtig bouwwerkje op station Arnhem-Presikhaaf. Mijn achterwerk weet ik net niet buiten de regen te houden.

Sprinter
Gapend hang ik over de balustrade van een bushokachtig bouwwerkje op station Arnhem-Presikhaaf. Mijn achterwerk weet ik net niet buiten de regen te houden. Rillend kijk ik op de stationsklok die tergend traag verder tikt. 'Vijf over half twaalf', mompel ik in mijzelf. De Sprinter richting Zutphen is zojuist zonder mij vertrokken. Mijn eerste etentje als Wageningens student was net een paar minuten te gezellig. De feestelijke sfeer waarin ik me daarnet bevond, ben ik alweer vergeten. Meerijden met een medestudent tot Arnhem heeft niets uitgehaald. Ik ben te laat.
Een gure windstoot werpt een plens water in mijn nek. Oh, wat heb ik mezelf aangedaan door na mijn hbo verder te studeren? Als het even droog is, loop ik naar de gele vertrekborden, want misschien rijdt de trein van woensdagavond om het halve uur. Hoopvol veeg ik de regen van de vertrekstaat. Ongelovig staar ik naar de voetnoot. Het is echt waar: de trein van half één rijdt alleen op maandag en dinsdag. 's Woensdags gaat er alleen nog een stoptrein om één uur 's nachts. Bij de gedachte dat ik morgenvroeg rond half zes op moet staan om op tijd in de collegebanken te zitten, zak ik bijna door mijn knieën. Om te voorkomen dat ik omval op het kletsnatte koude perron grijp ik mijzelf vast aan de reling van het bushokje.
Er verschijnt een verliefd stel op het perron. Na een innige afscheidskus zien ook zij dat er geen trein rijdt om half één. 'Nee, natuurlijk laat ik jou hier niet zo alleen achter popje', hoor ik het vriendje zeggen. 'Kom, ik breng je wel thuis.'
Jaloers kijk ik hoe het stel arm in arm de trap af daalt. Ik bekijk mijn tas. Het meest liefdevolle wat ik vandaag bij me draag is een stapeltje wetenschappelijke artikelen dat ik eigenlijk gelezen had moeten hebben. Leuk hoor, dat doorstuderen na mijn hbo.
Doorweekte onderbroeken en eenzame nachten op een
koud station. Laten ze zulke dingen in een masterspecial
zetten.   Stijn van Gils

Re:ageer