Wetenschap - 1 januari 1970

Splinters

Splinters

Splinters

  • In Groenlo hebben ze nogal last van wildplassers en daarom wordt op een populaire wildplasplaats een kunstwerk van vijftigduizend gulden neergezet dat dienst gaat doen als openbaar urinoir. Dure kunst om zomaar tegenaan te pissen; daar krijg je vast en zeker gezeik over

  • Volgens een onderzoek van een groep Nederlandse sociaal-psychologen is het openlijk uiten van woede minder bevredigend dan die woede onder controle proberen te houden. Oftewel, het is leuker jezelf te kwellen met opgekropte haatgevoelens vanwege je onterechte ontslag, dan je baas eens lekker de huid vol te schelden omdat je toch al ontslagen bent. Zoiets kun je ook alleen maar verwachten van sociaal-psychologen

  • Ouders hebben steeds minder tijd voor hun kinderen. Volgens cijfers van het CBS is het aantal tweeverdieners de laatste tijd namelijk flink gestegen. Daarnaast is er steeds meer vraag naar tijdelijke kinderopvang. Zeg schat, vanavond zijn we allebei vrij. Zullen we de kinderen vandaag eens gaan halen?.

  • Het kabinet overweegt koffieshops te subsidiëren door het beroep softdrugsverkoper als Melkertbaan te beschouwen. Een door de overheid betaalde bijspijkercursus bedreiging en afpersing voor exgedetineerden zou het ook niet gek doen

  • In een paar euromunten wordt het fraude-ongevoelige nikkel verwerkt. Niet in allemaal echter, omdat in de noordelijke eurolanden nogal vaak nikkelallergie schijnt voor te komen. Ons kan die hele euromunt gestolen worden; we krijgen er sowieso al jeuk van

  • Het Technisch Weekblad meldde dat de arbeidsinspectie de komende maanden de keuring van stoomketels onder de loep gaat nemen. Dit naar aanleiding van het ernstige ongeluk vorig jaar in Loosdrecht met een stoomketel van het type vuurgangvlampijpketel. Zo'n naam is het natuurlijk vragen om moeilijkheden

  • In een bergdorpje in Venezuela is een van kannibalisme verdachte man gearresteerd. Hij heeft bekend zeker tien mannen te hebben opgepeuzeld. Vrouwen eet hij naar eigen zeggen niet; die vallen namelijk niemand lastig. Over lastig vallen gesproken: als hij consequent is, begint hij vandaag nog aan zichzelf te knabbelen

  • De Friese politie heeft twee snelheidscamera's uit de roulatie genomen. Ze functioneerden niet helemaal naar wens. De camera's waren niet in staat snelheden boven de honderd kilometer per uur te registreren

  • Een traditionele Nigeriaanse regenmaker is overleden nadat hij op het dak van een gebouw werd getroffen door de bliksem. Hij heeft waarschijnlijk iets te veel zijn best gedaan

  • In Britse ziekenhuizen worden in toenemende mate bacterie-etende vliegenlarven, beter bekent als maden, ingezet bij het behandelen van allerlei soorten wonden en infecties waar de artsen geen raad meer mee weten. Dus bij een hardnekkige open wond op de voet, even in de groenbak gaan staan en moeder natuur doet de rest. M.V

    Ik wilde graag wat doen met de actualiteit rondom het overstromingsgevaar, vertelt Remco de Kluizenaar over de verzameling jerrycans die verspreid staan door de expositieruimte van het WSO-gebouw aan de Niemijerstraat. Samen met mede-Unitaslid Sjoerd Kurstjens verzorgt hij een expositie onder de titel Sjoerd vs Remco. Een groot deel van zijn werk bestaat uit met blauw water gevulde jerrycans, beplakt met gele stickers die waarschuwen voor een dijkdoorbraak. De schreeuwende stickers en het blauwe water wekken een soort van Pas op, giftig-gevoel. De Kluizenaar: Dat klopt wel, want een overstroming is ook een soort gif; daar gaan ook mensen aan dood.

    Hoe dichter bij het raam aan de straatkant de plastic tonnetjes staan, hoe donkerder het blauwe water wordt. Aan deze kant van het gebouw ligt namelijk de Rijn, vertelt De Kluizenaar, wijzend in de richting waar de rivier ongeveer moet stromen. Daar is het gevaar het grootst, dus is het water ook blauwer.

    Aan de jerrycans ontspringt een wirwar van blauw-doorweekte touwtjes die naar dorre plantjes naast de jerrycans leiden. Ik moest hier v362362r de expositie ook een keer zijn en toen zag ik die halfvergane plantjes. Het leek me wel leuk om dat te combineren met mijn jerrycanproject. Het plan was om de plantjes te bevochtigen met watergeleidende touwtjes vanuit de jerrycans, maar de plantjes hebben er eerder nadeel van dan voordeel. De Kluizenaar: De touwtjes deden hun werk niet zo goed, maar omdat de plantjes ineens tot een kunstwerk behoorden, wisten de mensen van de WSO niet zeker of ze water mochten geven.

    De Kluizenaar maakt veel gebruik van kleuren, beelden en symbolen en, heel belangrijk, van grof vuil. Bijna alle materialen die ik gebruik komen van het grof vuil. Daar kun je veel leuke dingen mee doen. In de jerrycans heeft afwasmiddel gezeten voor de spoelmachine van de Unitasmensa, van een tuincentrum kon hij afgedankte plantjes meenemen en de kastjes waarop zijn werk prijkt, zijn van de straat geplukt. Het geeft het geheel een bont en rommelig aanzicht

    Dit in tegenstelling tot het werk van de minder grofvuilgerichte Kurstjens, dat voornamelijk bestaat uit strak omlijste tekeningen en computergemanipuleerde modefoto's uit tijdschriften. Kurstjens werkt veel met zwart en wit. Ik kan niet veel met kleuren. Voor mij was het geen probleem als de wereld er zwart en wit zou uitzien.

    Midden in een van zijn werken prijkt een grote zwarte vlek. Je blik wordt gelijk naar die vlek getrokken, zegt Kurstjens erbij. Dan begint hij te praten over een gezicht onder de vlek, dat inderdaad na drie keer kijken enigszins zichtbaar wordt. Oorspronkelijk was het een ontzettend lelijke, cleane foto met afschuwelijk kleurgebruik. Nu hij het strakke, glamourachtige eraf heeft gehaald, is het voor Kurstjens een mooi plaatje geworden. Ik wil met mijn werk een bepaald gevoel opwekken. Het is gaaf dat dingen helemaal niets zeggen en toch mooi zijn.

    Achter in de ruimte hangen vier ingelijste, rafelig afgescheurde bladzijdes Franse tekst met op elk een oester getekend. Aan de paginanummering te zien - bladzijde 85 - heeft hij er aardig wat gemaakt. Kurstjens: Ik teken graag met een lange boomtak, zodat elke beweging tien keer zo heftig wordt. Ik ben nogal perfectionistisch, dus ik gooi snel dingen weg. Ik geloof dat ik er bij elkaar wel 160 gemaakt heb. De tekst gebruikt hij puur als achtergrond. Het probleem is dat iedereen die tekst gaat lezen, terwijl het juist om die oesters gaat.

    Voor beide kunstenaars ligt een wetenschappelijke carriere niet in het verschiet. Kurstjens gaat afstuderen als bioloog en wil daarna een opleiding tot bibliothecaris gaan volgen. De Kluizenaar heeft zijn studie Bioprocestechnologie voortijdig beëindigd om grafische vormgeving te gaan doen. Hij heeft alweer een volgens project op het oog: een 2,5 meter hoog virusdeeltje van plexiglas en verwarmingsbuizen. Het virus bevat tachtig globulaire eiwitten. Ik ben dus nog op zoek naar tachtig tennisballen. M.V., foto G.A

    Kom ik woensdagmorgen aan bij de computerkamer op De Leeuwenborch, zijn ze weer bezet! Een practicum of zo, terwijl gisteren het rooster nog leeg was. Ik ben een van de laatste dinosauriërs die nog geen eigen computer heeft en ben dus aangewezen op de universiteit. En dat is zeker op De Leeuwenborch geen pretje. Ik doe een afstudeervak sociologie en ben bezig met het maken van mijn verslag. Op de vijfde verdieping van De Leeuwenborch is een prima computerkamer, dat is het probleem niet. Alleen zijn ze vaak bezet. Als er wat mensen zitten te mailen is dat geen probleem, dan wacht je een half uurtje. Maar er is vaak practicum en dan kun je er niet terecht. Volgende week is de zaal de hele week dicht, deze week donderdag en vrijdag, tenminste volgens het aangeplakte rooster. Maar toen ik vanmorgen aankwam was er dus toch een practicum

    Er is ook nog een zaaltje op de derde verdieping, maar daar staan oude, brakke computers met oude programma's op veel te lage tafeltjes

    Een paar weken geleden was het trouwens nog gekker: toen waren alle computers weg, er hingen alleen nog wat draadjes. Een paar dagen later waren ze weer terug - geen idee waar ze waren. In nood gebruik ik nu maar de computer van een huisgenoot en soms wijk ik uit naar Bodemkunde. Maar als ik even een boek nodig heb uit de bibliotheek van De Leeuwenborch moet ik eerst een flink stuk fietsen. Bovendien zitten ze bij Bodemkunde waarschijnlijk ook niet te wachten op sociologen die hun computers bezetten

  • Re:ageer