Wetenschap - 28 juni 2001

Sollicitatieclubje

Sollicitatieclubje

Aardbeien, stroopwafels en chips: de tafel staat er goed gevuld bij. Gezelligheid staat voorop bij het sollicitatieclubje - "tja, de naam moet eigenlijk nog verzonnen worden" - waar Susanne Boom deel van uitmaakt. Het clubje is opgericht om voor elkaar een steun in de rug te kunnen zijn bij het solliciteren door elkaars brieven te lezen, gesprekken te evalueren en elkaar aan te moedigen om toch vooral door te blijven gaan. Er wordt ook veel gelachen en tv gekeken. Eerst 'Ally McBeal', daarna 'Sex in the city', series over vrouwelijke dertigers met een carri?re en een crisis: gebrek aan interessante mannen.

Boom is de spil en organisator van het clubje geweest: "Ik was een half jaar afgestudeerd en had allerlei bijbaantjes. Het kwam zelfs zover dat ik geen tijd meer had om te solliciteren. Op een gegeven moment ben ik heel boos op mezelf geworden. 'Ik moet wat gaan doen, er moet wat gebeuren', dacht ik." Ze besloot om samen met haar huisgenote Marieke Boekhoff, ook net afgestudeerd en al evenzeer worstelend met het solliciteren, wat vriendinnen uit te nodigen en een aantal avonden te beleggen.

De avonden vinden plaats in de kamer van Boekhoff. Vandaag vertelt Marieke Sassen dat ze een gesprek heeft gehad voor een aio-baan. Het ging helaas niet zo goed, vond ze: "Ze zaten met z'n vieren tegenover me. Dat vond ik wel wat veel. Halverwege vroegen ze me te gaan filosoferen over een onderwerp. Toen sloeg ik dus helemaal dicht." Iedereen reageert meelevend. Samen gaan ze na waar het debacle aan gelegen zou kunnen hebben. Sassen: " Ze belden me nog op om te vertellen dat ik nummer drie van de vier was geworden. Daar heb ik dus niet zoveel aan. Ze raadden me aan om een sollicitatiecursus te gaan doen. Ja, bedankt, dat wist ik al. Toen heb ik maar opgehangen." Gelukkig heeft ze ook goed nieuws. Niet over een baan, maar wel over avontuur. Ze vond het in een klein tweeregelig berichtje in de Volkskrant, waar ze na een week op gebeld had. Het bleek afkomstig van een Amsterdamse biologielerares die haar baan ging opzeggen om haar droom te verwezenlijken: het opzetten van een wildpark in Zuid-Afrika. Daarvoor moet nog een pilotstudy worden gedaan. Sassen heeft te kennen gegeven dat ze wel wil meewerken. Boom: "Leuk joh, wat een spannende onderneming en het staat ook heel goed op je CV." Boekhoff heeft inmiddels een baan als wetenschappelijk onderzoeker Multifunctionele landbouw bij Praktijkonderzoek Lelystad. Het groepje is een belangrijke stimulans voor haar geweest: "Het is moeilijk om steeds de teleurstellingen te accepteren als je wordt afgewezen. Het samen met elkaar bezig zijn stimuleerde me elke keer opnieuw. Ik ging er weer van stralen." Volgens Boom is ook de sollicitatietraining van KLV een aanrader: "Je helpt elkaar, geeft elkaar feedback en je leert ook nog nieuwe mensen kennen, terwijl ik dacht dat ik na zes jaar Wageningen alle leuke mensen al wel kende."

Inmiddels gaat een vacatureblaadje rond. Judith Kaspersma wil graag naar het buitenland. Ze vertelt dat ze hartkloppingen kreeg van een van de vacatures: "Ik kreeg hem van vier mensen via e-mail toegestuurd. 'Is dit niet iets voor jou', vroegen ze zich af. Ik ben nu bezig met de brief. Elk woord wordt gewikt en gewogen." Ook Boom solliciteert op de vacature, hoewel ze inmiddels al een baan heeft. Deelneemster aan het clubje Karen Bloemen moet erom lachen: "Sommigen onder ons zijn al met hun volgende baan bezig." Boom is eigenlijk de grootste concurrente voor Kaspersma. Ze hebben beide dezelfde studie gedaan, met een gelijke specialisatie. De kans dat iemand anders in het groepje een mogelijke baan wegkaapt door hier ook op te solliciteren, wordt voor lief genomen. Kaspersma: "Dat is allemaal zo relatief. Op een vacature komen meestal zo'n dertig tot veertig sollicitaties. Als daar ??n persoon bij zit die ik ken, maakt dat ook niet zoveel meer uit. Eigenlijk heeft de samenwerking alleen maar voordelen. Je netwerk wordt groter en het is fijn om met iemand uit hetzelfde vakgebied te kunnen praten."

Kaspersma studeert binnenkort af als in de richting Tropisch landgebruik en heeft inmiddels een klein bijbaantje gevonden als schoonmaakster in een Indonesisch bejaardentehuis, waar tropische temperaturen heersen. Bloemen: "Je hebt zelfs in je bijbaantje al een beetje buitenland gevonden." | Arin van Zee

Re:ageer