Organisatie - 17 april 2008

Slopende mtb-tocht in Zuid-Afrika

Het was een slijtageslag in Zuid-Afrika, bij de mountainbikerace waar Alterramedewerker Bianca Nijhof aan meedeed. Negen dagen ploegden de fietsers in de hitte over zware hellingen, veelal door de woestenij. Een kwart van de deelnemers viel uit. Nijhof en haar teamgenoot Marcel Wilmink reden als team Shifting Gear de zware tocht van bijna duizend kilometers uit. ‘Het was geweldig.’

nieuws_2083.jpg
nieuws_2083.jpg

Foto: Sportograf

De Cape Epic wordt gezien als de zwaarste meerdaagse mtb-race ter wereld qua afstand, hoogteverschillen en temperatuur. Deelnemers leven negen dagen met de twaalfhonderd andere fietsers en een paar honderd mensen die de race verzorgen. Nijhof: ‘Als fietser is het vooral óverleven. Maar mensen van de organisatie zijn enthousiast, en langs de weg juichen de dorpelingen. Vanaf de eerste dag was het prachtig.’
De Cape Epic trok van 28 maart tot 5 april als een karavaan door het zuiden van Afrika van de Western Cape tot de Cape Winelands. Iedere dag werden 1200 rode tentjes opgebouwd. ‘Bij een vrachtwagen haalde je je tas, en om te douchen stonden er trucks met douchecabines erop.’ Verder was het na aankomst drinken en eten, fiets onderhouden en voor negenen naar bed. Om vijf uur schalde een vrachtwagenhoorn iedereen wakker voor het ontbijt.
Er vielen nogal wat mensen uit vanwege gebroken benen of sleutelbenen, uitdroging, uitputting of kapotte fietsen. ‘Mijn grootste ongemak waren blaren op mijn billen, door een lekke camelbag. In het racehospitaal liet ik iedere dag mijn billen afplakken. Met second skin en tape erover ging het wel. Gelukkig kon ik een andere drinkzak lenen. Ik dronk minstens veertien liter per dag, en hoefde nog niet onderweg te plassen.’
Dag vijf was het zwaarst, vertelt Nijhof. ‘Ik dacht onderweg ik kap ermee, maar je fietst toch door.’ De dag erna stond ze weer vrolijk aan de start. ‘Ik ben zo trots dat we hem hebben uitgereden. Toen we die laatste vijfhonderd meter door een haag van mensen reden, moest ik ook wel een traantje wegpinken.’ Nijhof en Wilmink eindigden in de middenmoot.
Hun fietsavontuur leverde de Zuid-Afrikaanse Big Tree Foundation vierduizend euro op die de twee in Nederland hadden ingezameld, voor beter onderwijs in de regio waar ze fietsten. Alterra stond als één van de sponsors op hun shirt.

Re:ageer