Student - 11 oktober 2007

Sleeën boven de poolcirkel

Rianne van Duinen, masterstudent Management, Economics and Consumer Studies aan Wageningen Universiteit, ging als Erasmusstudent voor drie maanden naar Uppsala in Zweden. Ze deed er onderzoek naar kosteneffectief milieubeleid tegen eutrofiëring in het Mälarmeer.

1414_nieuws.jpg
‘Het onderwerp is net zo ingewikkeld als het klinkt. Ik heb een economisch model gemaakt, maar er zijn geen heel concrete dingen uitgekomen, vooral aanbevelingen voor verder onderzoek. De grootste onzekerheid is of en hoe het klimaat gaat veranderen, maar ook de mogelijke effecten hiervan zijn onduidelijk. Het onderzoek zelf vond ik niet heel leuk, en ik heb dan ook vooral genoten van alles buiten het studeren om.
Het eerste wat me opviel in Zweden, behalve dat het al om drie uur ‘s middags donker werd, was dat iedereen er goed Engels spreekt en dat de mensen erg behulpzaam zijn. Later merkte ik wel dat het heel moeilijk is om echt contact te krijgen met de Zweden. Ze zijn ontzettend terughoudend en verlegen. Een simpel introductiepraatje tijdens een filmavond werd gegeven door drie meisjes omdat ze het alleen niet durfden.
De meeste sociale contacten had ik dan ook met de veertig Erasmusstudenten met wie ik in een flat woonde. Met hen heb ik veel ondernomen. Het eerste weekend hadden we al een tour door de stad en een kroegentocht.
Een van de uitstapjes die we maakten was met de ferry naar Estland. Er waren heel veel verschillende groepen op de boot en overal werd gefeest. Eenmaal aan land hadden we acht uur de tijd om Talinn te verkennen. Het meest opvallend was dat het oude communisme nog duidelijke sporen heeft nagelaten, maar dat het kapitalisme ook is ingetreden. Aan de ene kant is er armoede en lopen er verkopers op straat, aan de andere kant rijden er veel dure auto’s rond.
Het allerleukste vond ik onze tocht van een week boven de poolcirkel. Met tien studenten gingen we met de trein naar Abisko. We waren 24 uur onderweg, en tijdens de reis kon je zien hoe dunbevolkt en uitgestrekt het land daar is. Na een nacht in het pikkedonker kom je opeens in een wit landschap terecht met heel af en toe een hutje. We sliepen in een jeugdherberg met Zweedse sauna. Daar ga je eerst in zitten en dan buiten in de sneeuw rollen. Het is niet de bedoeling dat je je bikini aanhoudt, en dat was wel even wennen in het begin. Maar de jongens hadden daar geen last van, die renden als debielen door de sneeuw en joegen de net gearriveerde gasten de stuipen op het lijf.
We hebben een tocht gemaakt met de hondenslee, echt geweldig. Ieder kregen we onze eigen slee met een roedel honden en we hebben anderhalf uur rondgesleed. Het was vijftien graden onder nul en er stond een ijzige wind, maar ik vond het prachtig.
Verder hebben we daar gewandeld en ik heb voor het eerst gelanglauft. Daarbij legde ik het natuurlijk zwaar af tegen mijn Franse en Zwitserse metgezellen. Het noorderlicht hebben we helaas niet gezien, daarvoor was het te bewolkt.’

Re:ageer