Wetenschap - 1 januari 1970

Sans rancune

Sans rancune


,,En dat was dan de laatste vraag’’, zegt kroonprins Willem-Alexander.
,,Nu al?’’, zeg ik. ,,Wat gaat dat snel.’’
De prins klapt zijn bloknoot dicht en kijkt me bewonderend aan. ,,Ik ben
erg blij met dit interview. U zegt de dingen zo mooi’’, zegt hij. ,,Ik heb
het idee dat de lezers van Oranje Intern dit interview hogelijk zullen
waarderen.’’
De hoogheid staat op en neemt zijn hermelijnen mantel van de kapstok.
,,Wat is jullie oplage eigenlijk?’’, vraag ik, terwijl ik tussen de vieze
koffiekopjes en proefschriften op mijn bureau zoek naar de kroon van de
prins.
,,We verschijnen alleen op intranet’’, verschiet de hoogheid van kleur.
,,Dat vindt u zeker maar niks?’’
,,Och’’, zeg ik. ,,We moeten allemaal ergens beginnen.’’
,,Voor ik wegga wilde ik u nog hartelijk bedanken voor uw tijd en moeite’’,
zegt hij. ,,Dat u mij zomaar ontvangt en een kwartier vrijmaakt, dat vind
ik heel fideel van u. Ik had het begrepen als u het niet had gedaan. Toen
ik in Wageningen het academisch jaar opende had ik ook geen tijd voor u.’’
,,O’’, zeg ik. ,,Dat ben ik allang weer vergeten.’’
De prins pinkt een traantje weg. ,,Wat heeft u toch een mooi karakter’’,
fluistert hij.
,,Ik zou het stukje graag nog even willen zien voor het gepubliceerd
wordt’’, zeg ik. ,,We willen natuurlijk niet dat er dingen in komen die
niet kloppen.’’ |

Willem Koert

Re:ageer