Organisatie - 3 november 2011

Samen voor ons eigen

Na maanden hebben de Europese leiders eindelijk een akkoord bereikt om de Europese schuldencrisis op te lossen. Is de solidariteit binnen Europa hersteld, of is een breuk tussen noord en zuid onafwendbaar?

Athene 2011. De crisis zet de Europese eenheid onder druk.
Is de solidariteit binnen Europa hersteld, of is een breuk tussen noord en zuid onafwendbaar?
Grigorios Emvalomatis uit Griekenland
universitair docent leerstoelgroep Bedrijfseconomie
'Tot drie jaar geleden voelde heel Europa als thuis. Dat kwam vooral door de verwachtingen die ik had van de EU. Dat beeld ging aan diggelen toen de financiële crisis uitbrak. Niet omdat er geen gezamenlijke actie kwam, maar vooral omdat ik me realiseerde dat de meeste EU-burgers nog niet klaar zijn voor verdere integratie. Mensen die ik kende als vriendelijk en zachtachtaardig, gingen plotseling lelijke en neerbuigende opmerkingen maken over Grieken in het algemeen. Het lijkt erop dat we allemaal Europese burgers zijn in goede tijden, maar dat we ons achter nationale muren barricaderen wanneer het slecht gaat.
Het akkoord verandert daar niets aan. Het doel is om de banken te beschermen die Griekse staatsobligaties bezitten. Niet om de Griekse burgers te helpen. Voor mij is solidariteit een concept dat op het niveau van mensen moet worden gerealiseerd en niet op het niveau van financiële instanties.'
Elina Sirén uit Finland
master student Landschapsarchitectuur
'Ik denk niet dat er sprake is van solidariteit binnen Europa. Solidariteit betekent dat alle landen de regels volgen die ze samen hebben opgesteld. Misschien zou het beter zijn als de Europese Unie wat minder uniform zou zijn. Dat landen meer vrijheid krijgen om over hun eigen zaken te beslissen, zoals wetgeving. In Finland waren voorheen bijvoorbeeld sommige kleurstoffen in voeding verboden. Ze werden weer toegestaan nadat Finland bij de EU kwam, vanwege andere voedingsvoorschriften.'
Andre Leitao uit Portugal
stagiair Levensmiddelentechnologie bij De Dreijen
'Als Griekenland valt, vallen alle Europese landen. Het gaat erom Europa te redden. Veel mensen denken dat het onze fout is, omdat Zuid-Europese landen corrupt zijn. Maar wij hebben minder natuurlijke hulpbronnen. Daardoor worden we meer blootgesteld aan de crisis.
De meeste mensen in Portugal vinden dat Europa een federale unie zou moeten zijn, als een Verenigde Staten van Europa. Met de globalisering en een gemeenschappelijke munteenheid zouden we een gemeenschappelijk financieel budget moeten hebben. Hier in de Noordwest-Europese landen is dat een controversieel idee. Arme mensen willen altijd bij de rijke mensen horen, maar de rijke landen willen hun rijkdom niet delen.'
Nina Fatouros uit Duitsland
onderzoeker laboratorium van Entomologie
'Toen ik hoorde dat er een akkoord was gesloten, was ik erg opgelucht. Ik had net een horrorscenario gelezen over wat er gebeurt wanneer Griekenland en Italië de eurozone zouden verlaten. In Duitsland, waar ik ben opgegroeid, zie je niets van de crisis. In de winkelstraten in Berlijn worden zelfs nieuwe winkels gebouwd. In Griekenland, waar mijn vader vandaan komt, moeten winkels sluiten. Het is vooral moeilijk voor mensen met lage inkomens. De kleine groep rijken die al jaren de belastingen ontduikt, is moeilijk aan te pakken. De corruptie is niet zomaar weg. Europa moet in de toekomst meer als één geheel optreden. Ik zie nog steeds meer voordelen dan nadelen, zowel voor Duitsland als voor Griekenland. Samen staan we sterker in de wereldeconomie.'
Jérôme Le Nôtre uit Frankrijk
onderzoeker leerstoelgroep Valorisatie van plantaardige productieketens
'Het akkoord toont zeker de Europese solidariteit in het oplossen van de grootste crisis die de EU heeft gekend. De rijkere landen klagen altijd over de kosten van de EU, maar mensen realiseren zich niet dat de individuele landen zonder de EU veel grotere problemen zouden hebben. De voordelen worden niet genoeg benadrukt. Je kunt je zelfs afvragen of er wel genoeg eenheid is in Europa. Als je in een ander Europees land werkt zijn veel praktische dingen nog steeds lastig. Wetgeving is nog altijd versnipperd op gebied van werk, ziektekostenverzekeringen, pensioenen et cetera. En het is meestal heel duur om mobiel te bellen naar andere Europese landen, terwijl de telecombedrijven vaak Europees zijn.'
Argyris Kanellopoulos uit Griekenland
PhD Leerstoelgroep Plantaardige productiesystemen
'Ik snap niet hoe deze strenge maatregelen de Grieken zouden kunnen helpen. Wat ik zie is dat het problematische banksysteem van de elite wordt gered door bezuinigingen die vooral de gewone burgers treffen. Volgens mij is er geen solidariteit tussen de Europeanen. Er is een duidelijke tendens om te generaliseren op grond van nationaliteit, terwijl de problemen overal hetzelfde zijn. De sterkeren exploiteren de zwakkeren en regeringen faciliteren dit proces. Ik geloof in directe democratie op gemeenschapsniveau, niet in regeringen. Mensen moeten de toekomst in eigen hand nemen en solidariteit tussen hen zou geen nationale grenzen moeten kennen. Ik hoop op een echte Europese Unie, met open grenzen, rechtvaardigheid, billijkheid, respect voor minderheden en uitwisseling van culturen.'
Jelle Baumgärtel uit Nederland
student Milieuwetenschappen
'Er wordt veel controle over het economische beleid overgedragen aan de EU. Als het werkt, is dat een goede zaak. Alle eurolanden zijn onderling verbonden, dus als Griekenland onderuit gaat, hebben wij daar ook last van. Het akkoord is gesloten uit eigenbelang, om de schade zoveel mogelijk te beperken. Als er geen eigenbelang is, hoe verkoop je het akkoord dan aan je bevolking? Noordwest-Europese landen zeggen tegen Zuid-Europese landen dat ze moeten bezuinigen. Die zijn daar kwaad over, maar ze hebben er wel baat bij. Als er niet snel iets zou veranderen, dondert de boel in elkaar. Eigenlijk is het the lesser evil. Alleen nemen wij de beslissingen voor hen. De vraag is in hoeverre dat nu solidair is.'  

Re:ageer