Student - 17 februari 2010

Roze koek

Ik dacht dat het ergste nu wel geweest was, maar nee, het wordt met de dag extremer.

26-Stijn-0412-GA6004.jpg
Het is een klassiek gevecht geworden tussen goed (ik, vind ik) en kwaad (wie eigenlijk?).
Oké, even een update: Ik heb een ov-chipkaart. Daarop staan reisproducten, maar dat zijn niet de goede. Die reisproducten moet ik 'ophalen', maar zijn niet beschikbaar op de plek waar ik ze zou moeten ophalen. Nu zit ik - de goedbedoelende student die moet vrezen voor zijn basisbeurs - met twee problemen:
1. Er is op onverklaarbare wijze geld van mijn kaart verdwenen, ruim tien euro. Niet veel, maar genoeg om boos over te  worden.
2. Fanatieke buschauffeurs willen me niet meer in de bus laten. Ik heb namelijk wel een ov-chipkaart, dus moet ik die van hen gebruiken, maar dat weiger ik vanwege punt 1. Gelukkig is probleem 2 nog te overzien. Ik ben inmiddels getraind in de discussie. Bovendien zie ik niet zo veel fanatieke buschauffeurs.
Op een regenachtige vrijdagmiddag probeer ik mijn probleem op te lossen. Tot nu toe bestookte ik mijn vijand door een 0900- nummer te bellen, een half uur te wachten en vervolgens te horen: 'Dat is een technisch probleem, daar hebben we niets mee te maken. Dat u geld kwijt bent, is uw eigen probleem'. Vandaag sta ik, koud en nat, bij een NS-loket. Ik moet zeggen, mijn vijand daar is een stuk vriendelijker: 'Wat vervelend, dit probleem hebben we vaker gehad, maar van OV-Chipkaart BV mogen we hier niets aan doen. Zij vinden dat er gesjoemeld is met de kaart.' Ik moet naar de Dienst Uitvoering Onderwijs (IB-Groep). Goed, dan ga ik daar maar naartoe.
'Heb je geen ov-chipkaart dan helpen we je niet', staat er aangeplakt. Ik heb mijn ov-chipkaart wel, dus ik word wel geholpen, redeneer ik fout. De organisatie zegt niets met de ov-chipkaart te maken te hebben. In de stromende regen bel ik opnieuw het 0900-nummer. Als ik eindelijk iemand aan de lijn krijg wordt de verbinding verbroken. Ik geef het op.
Als ik toevallig in Utrecht Centraal ben, stop ik mijn kaart in een andere versie van een oplaadautomaat. Beteuterd sta ik naar het apparaat te kijken. 'Ja, het is gelukt', zegt een in roze geklede ov-chipkaartmedewerker. Hij reikt me een mand met roze koeken aan. Ik pak er lekker twee uit de mand en loop weg.
En ik lust niet eens roze koeken.

Re:ageer