Wetenschap - 1 januari 1970

Roze Disco

Roze Disco

Roze Disco


Het is weer de maandelijkse roze disco in de Wilde Wereld. In de danszaal
bungelen prentdieren aan het plafond. De eerste bezoekers begrijpen er
niets van. De beheerder van Homogroep Wageningen ir Kees de Ruyter weet het
wel. ,,Dit hebben de dames gemaakt, het is toch dierendag vandaag!’’ Als
aftrap voor de disco is er eerst een uur café. De grote discobal in het
midden van de zaal en de al aanstaande discolichten zijn er al helemaal
klaar voor.
Ir Edwin Luijks en ir Stefan de Graaf zijn actief in de homogroep. Tijdens
hun studietijd beleefden ze hier hun coming out en deden ze hier hun
partner op. ,,De homogroep is ooit door studenten opgericht, maar is nu een
regionale organisatie. We hebben hier van alles wat de homo kan helpen om
voor zich zelf uit te komen of voor gewoon een gezellig samenzijn. Er is
een volleybalvereniging, introgroepen, het blaadje Roze Bericht, een
bibliotheek en de wandelvereniging Pink Traxx. Ook geven we voorlichting op
scholen.’’ Toch denkt Luijks dat behalve de voorlichting de homogroep
inmiddels een andere, minder strijdbare functie vervult en niet meer zo
heel nodig is om uit de kast te komen. ,,Je kunt makkelijk afspreken in
chatboxen.’’ Stefan twijfelt: ,,Je moet toch kunnen praten over de kleine
dingen als publiekelijk handje vasthouden en achteraf is iedereen altijd
enorm blij dat ze hier bijvoorbeeld een introgroep hebben gedaan om het
volledig te kunnen accepteren.
Als homoseksualiteit nu toch zo geaccepteerd is, lijkt een foto met twee
zoenende mannen of vrouwen op zijn plaats. Maar niemand durft zich zo te
etaleren. ,,Mijn baas is gereformeerd, die zou dat niet zo appreciëren.’’
Of: ,,Dan zien gelijk al mijn collega’s op het bestuurscentrum het.’’ Of:
,,Mijn zus studeert hier ook.’’
Berry wil wel graag op de foto. ,,Hoi, ik ben Berry en woon in de
Hoogstraat, wil je m’n telefoonnummer?’’
Berry keek op zijn tiende al graag naar mannen in uniformen. ,,Ik wist
gewoon dat ik op mannen viel en heb dan ook nog nooit seks gehad met een
vrouw.’’ Even later staat hij innig te dansen met AIO en Wagenings
gemeenteraadslid Marian Stuiver. ,,Ik zat hier in 1994 in de
introductiegroep. Ik ben biseksueel, dat is tegenwoordig aardig hip. Ik
weet wel zeker dat dit soort disco’s een grote functie hebben en een
homobeleid nog nodig is.’’
Op de lichtinstallatie mag iedere uitgaansgelegenheid in Wageningen jaloers
zijn. Toch zijn er niet zo heel veel mensen aan het dansen, maar staat een
grote groep met een drankje om de hand naar de danstaferelen te kijken.
Een studente Internationale ontwikkelingsstudies is met haar broer gekomen,
en een vriend die ook homoseksueel is. ,,Wel graag zonder naam, ik ben nog
niet helemaal uit de kast.’’ Ze is een keer eerder geweest maar toen was
het een stuk drukker dan nu. ,,Ik kom hier om wat meer onder soortgenoten
te zijn.’’ Ze heeft het nog niet zo lang geleden aan haar broer en moeder
verteld. ,,Voor mijn moeder was het niet zo’n verrassing, maar mijn vader
weet het nog steeds niet.’’ Ze voelt dat ze vaak niet voor zichzelf kan
uitkomen. ,,Mijn beste vriendin die ik al sinds mijn derde ken studeert aan
de Christelijke Hogeschool in Ede en zou mij vanwege de bijbel niet kunnen
accepteren. Ik vind het verschrikkelijk dat ik het niet aan haar kwijt kan,
maar mijn lesbisch zijn zal ze echt niet kunnen accepteren. En ik wil haar
niet missen. Hetzelfde geldt voor vriendinnen die hier bij de evangelische
studentenvereniging Ichthus zitten.’’ Het drietal is verwoed papiertjes aan
het invullen om de eeuwige nummer 1 Abba met Dancing Queen uit de Homo top
40 te weren. De doos waarin ieder zijn top tien kan deponeren staat
prominent op de bar en is onderwerp van menig gesprek.
Ronald, student in Utrecht, torst sinds een maand met groot liefdesverdriet
want zijn partner heeft het na een relatie van vijf jaar uitgemaakt.
,,Volgens hem is het beste medicijn om zo snel mogelijk iemand anders op te
pikken.’’ Maar deze avond laat Ronald alleen maar nog meer beseffen hoe
geweldig zijn ex is. ,,Kijk nou hoe de meeste homo’s eruit zien hier, ik
val op mannen hoor!’’
Om iets voor drieën gaat het licht aan en de muziek uit. Tijd om de jassen
weer aan te trekken. De broer van de studente Internationale
ontwikkelingsstudies doet zeer opgelucht. ,,Eindelijk weg van al die
homo’s.’’ Dit wordt hem gelijk lachend betaald gezet: ,,Jij bent gewoon een
vieze hetero.’’
Esther Tol, Foto Guy Ackermans

Re:ageer