Wetenschap - 19 mei 2016

Rietveld-kijk op genomica-onderzoek

tekst:
Roelof Kleis

Hoe kijken kunststudenten tegen genomics aan? Het antwoord hangt in de tuin van Lumen en Life, waar elf studenten van de Gerrit Rietveld Academie exposeren.

Kunst en wetenschap zijn twee totaal verschillende disciplines. Maar waar ze elkaar ontmoeten kunnen best aardige dingen ontstaan. Dat ontmoeten gebeurde het afgelopen halve jaar letterlijk. Na een korte kennismaking in december waren elf eerstejaars van de Gerrit Rietveld Academie eind januari een volle dag te gast op de campus. Voor een spoedcursus genetica en genetisch onderzoek.

Initiatiefnemer van het bezoek is Jelle Maas, bij Communication Services belast met public affairs en wetenschapscommunicatie. Maas zocht de samenwerking met de academie voor een expositie in Impulse. ‘Het moest gaan over visualisatie van genomica’, legt hoofd afdeling fotografie Vincent Zedelius uit. ‘Deze tak van wetenschap heeft moeite om het werk te
visualiseren. Hoe krijg je de thema’s van dat onderzoek op een beeldende manier voor het voetlicht, zonder in clichés te vervallen van witte jassen en muizen.’

rietveld1.jpg

Eigenlijk was het de bedoeling om studenten van beide instellingen samen te laten werken. De kruisbestuiving waar bestuursvoorzitter Louise Fresco, die de expositie opende, het zo vaak over heeft. Maar die kwam door organisatorische moeilijkheden nu nog niet van de grond. De kruisbestuiving bleef een bestuiving. ‘Die dialoog is nu niet van de grond
gekomen’, erkent Zedelius. ‘Maar een kruisbestuiving blijft de wens voor de volgende keer.’

Die volgende keer gaat er volgens betrokkenen zeker komen. ‘Of dat meteen volgend jaar al is, weet ik nog niet’, zegt Maas. ‘Onze centennial in 2018 is ook een mooie gelegenheid.’ Een expositie in Impulse bleek organisatorisch ook lastig. En dus hangen en staan de werken nu in de binnentuin van Lumen en Life. Een mooie plek, al heeft het doorsnee Lumen-publiek nou net weinig te maken met genetisch onderzoek.

De locatie plaatste de studenten overigens voor een extra uitdaging. Zedlius: ‘Elke avond wordt er gesproeid. En dus moest het werk watervast worden gemaakt.’ Sommige studenten maakten van de nood een deugd. Hun werk zal de komende tijd langzaam maar zeker verweren, transformeren en zelfs oplossen. De expositie is nog tot 23 juni te zien.


Re:ageer