Wetenschap - 10 mei 2001

Retour Wageningen UR

Deel 8: Nomis Kniv

Wat vooraf ging: Kay doet nog steeds verwoede pogingen om er achter te komen waarom de aanwas in Ur niet wil vlotten. De sleutel tot succes is positieve publiciteit, meent ze nu. Daarom gaat ze poolshoogte nemen bij Bruine-Forp Nomis Kniv.

Nomis Kniv was precies wat ik me van een PR-man had voorgesteld. Hij was Bruine-Forp, wat tot uitdrukking kwam in zijn gewaad, dat hem het uiterlijk gaf van een kapucijner monnik. Ik gaf mijn visitekaartje, en dat verdween na een korte blik in de pij.

In zijn algemeenheid hadden Bruine-Forpen een etensbordje ter grootte van schaal 15 en gaven leiding aan een van de vier Kwartieren van Ur. Onder een Kwartier vallen de Vertrekkementen. Ik wilde precies weten wat dat in het geval van Nomis Kniv inhield.

"Kijk," zei hij, "de andere drie Kwartieren hebben ieder hun eigen product. Er is een Kwartier voor aanwas. Dan is er een Kwartier voor netroppar en een Kwartier voor handschriften. Mijn Kwartier is het enige zonder eigen product!"

Hij sprak dit duidelijk met trots uit.

"Tenzij je diensten als producten ziet. Wij zitten duidelijk in de dienstensector."

"Wat houdt dat product 'dienst' dan in, in uw geval?"

"Wij zijn het gezicht van Ur. Wij bepalen hoe wij ons naar buiten toe presenteren. Op dit moment is dat lachend ook al staan de tranen ons nader."

Hij stond op en gebaarde me hem te volgen. "Ik zal u alle Vertrekkementen van ons Kwartier laten zien".

Het Kwartier van Nomis Kniv was ondergebracht in de rechterpoot van het groene paleis. Na enkele meters door de gangen met marmeren vloeren te hebben gelopen, trok hij al een deur open.

"In deze kamer werken onze narren," zei hij. "Als er journalisten komen of hoog bezoek, zorgen zij voor het vrolijke gezicht van Ur."

Ik volgde hem op de voet naar binnen en zag direct wat hij eerder bedoelde met een lach en een traan. In een kamer, waarin volgens de moderne Arbo-regels zelfs met aangepast meubilair maar twee mensen zouden mogen werken, waren zes clowns aan het oefenen op hun acts.

"Jongens, dit is Kay de Wit," zei hij, lezend vanaf mijn visitekaartje, dat hij blijkbaar zorgvuldig had bewaard. "Zij is Temporary Manager Aanwas De Novo bij de Hoofddiscipline Citybelang Ur."

De clowns onderbraken direct hun acrobatiek- en jongleeracts en keken mij lachend aan. "Hallo, Kay," zeiden ze in koor.

"Goed zo, goed zo, jongens," zei Nomis Kniv. "Blijf lachen, want bij de volgende reorganisatie zal ik degene die het minste heeft gelachen moeten ontslaan."

Daarop barstten alle clowns in lachen uit.

Nomis Kniv sloot de deur en opende vijf meter verder een deur naar een kamer van gelijke grootte als die van de clowns. "Dit zijn onze Ronselaars. Zij gaan de boer op om aanwas te ronselen."

De Ronselaars zaten met zijn vieren elkaar narrig aan te kijken. Blijkbaar was lachen hier niet verplicht.

"Ze zijn nog een beetje chagrijnig van de tegenvallende resultaten van dit jaar. Geheel onterecht geeft iedereen hun de schuld. Ze eten zelfs niet meer in de Enitnak."

Als bewijs daarvan hield een van de vier Ronselaars zijn bord omhoog, waarop een flinke hoeveelheid linzen met spek lag.

Ik kon niet nalaten even snel in te schatten dat het een schaal 13 was.

"Wat is dan w?l de oorzaak?"

Eindelijk kwam ik tot aan de kern van de zaak. "Ze zijn er gewoon niet," zei de Schaal 13 met volle mond.

"Wat er niet is, kan je niet ronselen," zei een jonge, ik vermoed voor mannen aantrekkelijke vrouw. "Ze willen liever naar Nuk, Gur, Uv, Avu, Lur, Sumsare, of Buk."

Dat rijtje had ik eerder gehoord. De concurrentie, blijkbaar.

"Wat is er beter in Avu?" vroeg ik, om maar met een willekeurige concurrent te beginnen.

"Ze hebben meer aanwas," zei de jonge vrouw.

Dat leek me het gevolg en niet de oorzaak en dat zei ik ook.

Duidelijk beledigd nam de Schaal 13 weer het woord. "Nee, het is ook een oorzaak. Aanwas trekt aanwas aan. Avu zit vol met jonge Aanwas, en daardoor winnen ze al jaren de roeiwedstrijden op de Eufraat. Andere aanwas hoort daarvan en kiest daarom voor Avu; het is een vicieuze cirkel."

"Maak betere sportfaciliteiten," zei ik.

"We hebben al jaren de beste sportfaciliteiten van het land!"

Ik moest snel over op een ander onderwerp, want ik had de plank hier volledig misgeslagen.

"Gur, dan," vroeg ik. "Waarom gaat aanwas naar Gur?"

Op deze vraag gaf Nomis Kniv zelf antwoord. "Gur heeft niets meer of beter dan wij. Het ligt echter hoog in de bergen van Neg'ninorg, en trekt veel plaatselijke aanwas. Het is niet echt een concurrent."

"Wat zijn dan w?l echte concurrenten?" vroeg ik.

"Nuk en Uu," riepen drie Ronselaars in koor.

Schaal 13 bleef maar dooreten.

"En wat hebben ze...?" vroeg ik als een schooljuffrouw.

"Aanwas!" zei Schaal 13, die nu duidelijk ge?rriteerd raakte, met volle mond.

"Maar waarom?!" riep ik, nu ook kwaad.

"Ben je wel eens in Nuk of Uu geweest?" vroeg Nomis Kniv bemiddelend.

Ik schudde mijn hoofd, en koelde direct af van zijn indirecte aanpak.

"In Nuk en Uu hebben ze andere Rituelen dan wij."

Ik trok mijn wenkbrauwen op, omdat de term Rituelen mij bekend voorkwam, maar ik wist niet meer in welk verband.

"Iedere aanwas moet de door hem gekozen Rituelen doorlopen om de Ri van zijn keuze te worden. Ri is de afkorting van Ritueel Vervolmaakte. Als je er bijvoorbeeld voor kiest om de Rituelen te doorlopen die samenhangen met het eten," zei hij, blijkbaar tot dit voorbeeld ge?nspireerd door de immer etende Schaal 13, "dan kan je Ri-Nutritioneel worden."

"Kok?" vroeg ik, achteraf bezien zeer na?ef.

"Kok?" vroeg Nomis Kniv. "Nee. Die titel ken ik niet. We houden bovendien niet van titels en namen die je kan omdraaien zonder dat ze hun betekenis verliezen. Dat is zwarte magie."

Ik had Wim Kok altijd al verdacht van zwarte magie.

Nomis Kniv sprak onverstoorbaar door.

"Nuk en Uu hebben veel meer Rituelen dan wij en wij verliezen ieder jaar weer meer Rituelen. In Uu kan je bijvoorbeeld Ri-Animaal worden. Dat is een zeer begeerde titel. Ze hebben zoveel aanwas dat wij het overcompleet kunnen wegkapen."

Dat had ik eerder gehoord, en alles begon nu een beetje op zijn plaats in de legpuzzel te vallen.

"In Uu en Nuk kan je Ri-Medicinaal worden en Uv heeft het Ritueel voor Ri-Environmentaal van ons gestolen."

Hij hief zijn handen radeloos ten hemel. "Daar kunnen wij niet tegenop. Bovendien," vervolgde hij, "zijn het steden die iedere dag wel in het nieuws komen. Nuk is wereldberoemd. Zeg nou eerlijk, had u voor u gevonden werd ooit van Ur gehoord?"

Eerlijk gezegd had ik all??n van Ur gehoord, en nog nooit van Nuk, Uu, Gur, Uv, Avu, Lur, Sumsare en Tuk. Sorry, Buk.

Ur was wereldberoemd.

Ik realiseerde me ineens dat ik misschien w?st hoe dit verhaal zou aflopen. "Zeg, hoe oud is Ur eigenlijk?"

"In Ur zijn de fundamenten gevonden van oeroude beschavingen van het Lo'ohcsegoh Wu'obdnal-volk. Tot voor kort spraken wij nog van Wul, om deze prachtige gemeente aan te duiden, maar sinds de uitbreiding met Di-Datsylel en andere buitenwijken, spreken we van Ur."

Nomis Kniv was een uitstekend persvoorlichter, want hij gaf geen antwoord op de vraag, maar citeerde de zin uit het PR-boek die hij het meest van toepassing vond.

"En hoe lang is dat al?"

Hij bleek ook antwoorden te kunnen geven van twee woorden, en daar had ik op gewacht. "Een jaar."

Dat was het antwoord op mijn vraag. Blijkbaar was ik een flink aantal eeuwen teruggereisd in de tijd. Ur zou later de beroemdste stad aller tijden worden, bekend tot ver buiten de landsgrenzen, en had dus nog haar hele bloeiende toekomst voor zich. Alleen wisten de Urianen zelf nog niet welke potentie er was en hoe ze die moesten aanwenden. Maar ik wist inmiddels wat de oplossing was.

Ik draaide om en liep de kamer uit om zo snel mogelijk aan mijn verslag te beginnen.

"Wil je ons derde Vertekkement niet zien? Dat is de redactie van het Uriaans Weekblad!" schreeuwde Kniv me na.

Het interesseerde me inmiddels geen zier meer wie er bij het Uriaans Weekblad werkte. Ik wilde mijn rapport voor Kcid afschrijven.

Kay de Wit

Tekening Henk van Ruitenbeek

Re:ageer