Wetenschap - 12 april 2001

Retour Wageningen UR

Retour Wageningen UR

Deel 6: Steven

Wat vooraf ging: Kay heeft in het oude Ur, dat verdacht veel lijkt op Wageningen UR, de opdracht gekregen om uit te zoeken hoe de stad jonge aanwas kan aantrekken en tegelijk de handschriftenproductie verhogen. Bij DMF op de Gewra'ah leek dat te lukken, maar ten koste van de medewerkers. Kay moet van haar bezoek aan DMF rapport uitbrengen aan Kcid Nav-Ena'az.

Ik stuurde een uur na mijn thuiskomst, waarin ik een en ander goed op een rijtje trachtte te zetten, Enna-Eiram, een Nap-aanwas, voor een paar hapjes van mijn Schaal 10 naar de Rosse-Forp van DMF. Ik voelde me wel schuldig over dit misbruik van macht, maar we leken allebei tevreden met deze deal. Ik was te moe om nog een keer naar de Gewra'ah te lopen.

Ik gaf haar een briefje mee waarin ik het een en ander trachtte samen te vatten: "Het lijkt net alsof DMF meer aanwas heeft en succesvoller is in handschriften. Dit komt echter door te weinig personeel te belasten met een overmaat aan werk, waardoor de arbeidsproductiviteit per medewerker enorm toeneemt. Dat is echter een verkeerde unit of measure, en het risico is dat het systeem oververhit raakt en vastloopt."

"Ik had het niet beter kunnen formuleren," schreef de Rosse Forp per kerende post terug.

Ik schreef nog diezelfde middag mijn rapport aan Kcid: "Meer aanwas mag dan een eis zijn die aan het voortbestaan van Ur verbonden is, maar capaciteit om meer aanwas op te vangen behoeft nader onderzoek. Wat verdient prioriteit: aanwas of handschriften, of is er nog een derde (of rang hoger???) product?

Waar kan ik dat het beste waarnemen?

Groet,

Kay de Wit"

Die nacht, vlak voor ik in slaap viel in mijn comfortabele bed, begreep ik ineens wat er aan de hand was met me: ik zat in een droom! Alles wat ik meemaakte, beeldde ik mezelf in. Ik gebruikte mijn eigen herinneringen uit Wageningen, de historische lessen uit Ede en de rotanstoel uit mijn jeugd, om een droom te construeren waarin ik me nu bevond.

Er was me al eerder aan de namen van de Urianen opgevallen dat ze veel weghadden van de namen die ik kende uit het Wb, het weekblad voor Wageningen UR dat ik wekelijks van voor naar achteren las. Nederlandse namen dus, maar dan omgedraaid. Dat moesten mijn eigen hersenen me flikken in een droom.

Ik gebruikte de oudste test ter wereld om dit te controleren.

"AU!"

Het was geen droom. Binnen een paar minuten zou ik een blauwe plek op mijn arm hebben, waar ik veel te hard had geknepen.

Ik zat in het verleden. Door de klap tegen de boom was ik terecht gekomen in een andere tijd. Dat was de enig overblijvende mogelijkheid. Ik kon me niet voorstellen dat er zoveel parallellen waren tussen Wageningen en Ur, maar kon niets anders meer concluderen.

Hier moest ik met iemand over praten.

Nevets, besloot ik. Mijn beste Uriaanse vriend. Dat kon nog makkelijk op dit tijdstip, want ik had gemerkt dat Nevets vaak tot midden in de nacht bij een olielampje zat te schrijven.

Ik stormde mijn kamer uit, dwars door de gemeenschappelijke ruimte, zijn kamer binnen. "Nevets, moet je horen," begon ik.

Nevets keek op van zijn perkament, en ik zag de schuldige blik in zijn ogen. Ik had hem ergens op betrapt.

"Oh, sorry," zei ik. "Stoor ik ergens bij?"

Nevets schudde zijn hoofd.

"Ik heb toch de behoefte om een keer aan iemand te vertellen wat ik doe."

Ik keek hem vragend aan.

"Wat schrijf je?"

"Heb je het Uriaans Weekblad wel eens gelezen?" vroeg hij.

Ik schudde mijn hoofd.

"Daarin schrijft iemand ironische stukken over het functioneren van Ur. Het gaat over een man die in een droom terecht komt waarin hij vooruitreist in de toekomst, en kan vertellen hoe de wereld er over honderden jaren uitziet. Hij komt terecht in een ander land, dat roofbouw pleegt op zijn bevolking, de natuur en de landbouwgronden. De schrijver noemt het land daarom Holland. Het gaat dus niet goed en de man doet enkele suggesties voor hoe het wel moet. De vergelijkingen met het Ur van nu liggen echter zo voor het oprapen, dat iedereen weet dat het een parodie is."

Ik hield al enige tijd vol spanning mijn adem in tot ik blauw aan zou lopen van zuurstofgebrek.

"Iedere week verschijnt er een deel. De stukken zijn anoniem ingestuurd naar de krant, en er wordt flink gespeculeerd over wie de schrijver is. Als dat aanwas is, zal hij zeker op kamelenkoers de stad uitgezet worden."

Dat was het moment waarop ik mijn adem pas liet ontsnappen.

"Ik schrijf die stukken," zei Nevets, maar dat verbaasde me allang niet meer.

"In het begin wilde ik oprecht de wereld verbeteren. Inmiddels krijg ik een kick van het feit dat iedereen op zoek is naar me. Ik ben een soort seriemoordenaar die eigenlijk gepakt w?l worden. Ik laat steeds meer herkenbare sporen na, totdat de Ur-squad me heeft. In mijn fantasie word ik dan binnengehaald als een held, maar in feite weet ik ook wel dat ik zal worden uitgehoond en op een gammele kameel de stad uitgejaagd zal worden."

"Steven!" riep ik vol medelijden uit.

Ik had alle namen uit Ur omgedraaid om te kijken hoe hun namen in het Nederlands klonken, en had vastgesteld dat Nevets eigenlijk Steven heette. Net zoals mijn net-niet-ex, overigens. Hijzelf leek dat echter niet te weten en keek me vragend aan.

"Nevets, bedoel ik. Wat een verhaal. Kan ik je ergens mee helpen?"

"Jij hebt toch een opdracht van de Extra-bruine Forp Nav Ena'az?"

Ik knikte instemmend.

"Misschien kan je me helpen met wat informatie, zodat ik kan komen met een perfect advies. Misschien dat ik dan niet op kamelenkoers gestuurd word."

"Natuurlijk, Nevets, laten we morgen beginnen."

De volgende ochtend vond ik een briefje onder mijn deur van Kcid, waarvan ik dus net pas wist dat hij een Extra-bruine Forp was. Blijkbaar werkte hij 's nachts door.

"Kay,

Eerst meer aanwas, dan meer capaciteit, dat is de logische volgorde. Meer capaciteit geeft meer handschriften. Meer handschriften geeft meer publiciteit. Meer publiciteit geeft meer aanwas."

Het leek me dat hij daarmee zelf antwoord gaf op de vraag hoe je dit probleem moest oplossen, maar hij schreef nog meer: "Naast aanwas en handschriften moeten we ook meer netroppar produceren, om meer geld binnen te halen. Ga maar eens kijken op Di-Datsylel, maar stort je daarna snel weer op nieuwe aanwas.

Kcid"

Kay de Wit

Tekening Henk van Ruitenbeek

Re:ageer