Wetenschap - 13 september 2001

Radicaal

Radicaal

Buiten schijnt afwisselend de zon en schieten de bliksemstralen naar beneden. Binnen, in Sheherazade aan de Beuningstraat, verwelkomt Carla - actievoerders kennen elkaar alleen bij hun voornaam - alle twaalf mensen die gehoor hebben gegeven aan haar oproep aan 'radicaallinkse en anarchistische Wageningers', om eens met elkaar kennis te maken.

"Er ligt een hoge drempel om het circuit van actievoeren. We merken dat we weinig nieuwe instroom meer hebben. Misschien dat we ons hiermee wat toegankelijker kunnen maken."

Zelf vertegenwoordigt Carla het Politiek Infocentrum Wageningen. "Een koepelorganisatie van vijf anti-autoritaire, antikapitalistische, antiseksistische, antipatriarchale en antiracistische Wageningse groepen." E?n daarvan is Vluchtelingen Onder Dak, een stichting die uitgeprocedeerde vluchtelingen helpt met juridische bijstand, het zoeken van onderdak en andere praktische zaken, zegt gastvrouw Judith, eigenaar van Sheherazade. Organisaties als Vluchtelingen Onder Dak fungeren als laatste strohalm voor asielzoekers die officieel niet welkom zijn in Nederland. En dat worden er steeds meer. Groepen in andere steden proberen daar iets aan te doen door uitgeprocedeerde asielzoekers onderdak te geven in kraakpanden. Judith is daar geen voorstander van. "Die mensen zijn daar te kwetsbaar voor. De overstap naar de Nederlandse cultuur is voor hen al enorm. Om ze dan ook nog over te laten stappen naar een krakerssubcultuur, dat is teveel gevraagd."

Judith heeft gelijk, vindt Liselotte. Ze is student en kraakt. "Vluchtelingen hebben moeite met het concept 'kraken'. En ze lopen natuurlijk ook een risico. Als ze gepakt worden, kunnen ze hun status vergeten."

Krakers als Liselotte vind je nauwelijks meer in Wageningen. Toch gelooft ze niet dat ze tot een uitstervende soort behoort. "Ik kom genoeg mensen tegen die zijn ge?nteresseerd en die graag wat willen doen. Maar op de ??n of andere manier weten ze niet hoe ze aansluiting moeten vinden."

De alternatieve beweging is kennelijk uit zicht geraakt bij de studenten.

Volgens Karin, die haar wortels in de Wageningse Studentenorganisatie WSO heeft, is er nog een reden waarom de hoogtijdagen van de alternatieve groepen voorbij zijn: ideologie is uit den boze. "Vorig jaar is er in de WSO veel heen-en-weer gesteggeld over de ideologie. Daar is eigenlijk uitgekomen dat ideologie studenten afschrikt." Net zo'n discussie is gevoerd binnen de Progressieve Studenten Fraktie, vertelt Liselotte. "Maar daar ging het over: hoort de WSO nog wel bij ons?"

Tijdens de AID werd nog eens duidelijk dat het gebrek aan ideologie eigenlijk een zaak van intellectuele armoede is, vindt Judith. "De eerstejaars hebben voor Het Grote Ideaal gecollecteerd tegen zinloos geweld. Dat is toch zielig? Dat je niks zinnigers kunt bedenken? Maar goed, de hele AID ademde die futloosheid. Zoals die film Costa, die ze dan op de markt draaien." Dat de idealen op de schroothoop van de geschiedenis terecht zijn gekomen, blijkt ook uit De Overkant. "Daar draaien ze tegenwoordig Andr? Hazes", zegt ze, rillend van afschuw.

Carly, student en betrokken bij 'Food Not Bombs' gelooft dat het met die alternatieve malaise allemaal wel meevalt. "Je hoort zo vaak dat het in de jaren tachtig zoveel beter was dan nu. Maar ik persoonlijk zie niet zo veel van dat verval." Food Not Bombs deelt gratis maaltijden uit, die de groep heeft gemaakt van producten die winkels weggooien. Zitten die niet tjokvol salmonella's? "Welnee", zegt ze. "Het gaat vaak om groenten of fruit, waarvan alweer een nieuwe lading binnenkomt terwijl de oude voorraad nog niet verkocht is. Bij kleine winkels krijg je die vaak zonder problemen mee. De winkeliers vinden het een prettig idee dat er toch nog iets nuttigs met hun spullen gebeurt. Bij supermarkten gaat het moeilijker. Daar moet je de spullen aan de achterkant weghalen."

Ongebonden actievoerder Peter ("Geen student. Ik heb alleen mavo.") kent het circuit. Hij kan Carly de containers van de Renkumse supermarkt langs de rijksweg aanbevelen. "Je vindt daar soms ecologische bananen." "Weet ik", zegt Carly.

Als het tegen de klok van vier loopt, zet Carla een punt achter de bijeenkomst. "Dit was een goed begin", vindt ze. "Zo krijgen we in ieder geval weer een beetje contact met elkaar." Besloten wordt om de volgende maand, op de eerste zondag, weer bij elkaar te komen. Infiltranten, benadrukt Peter, zijn welkom. "We staan voor iedereen open. Ook voor de BVD."

"Wie organiseert het?", vraagt Carla. Even is het stil.

Willem Koert

Foto Guy Ackermans

Re:ageer