Wetenschap - 25 april 2002

Publieksdag

Publieksdag

Het plein voor de Junushoff is deze zaterdagochtend eens niet stil en leeg maar vol met kraampjes en spelende kinderen. Aan een lange tafel knutselen ze met eten, rijden op rare fietsen een parcours vol hindernissen en springen enthousiast op het luchtkussen. In het kader waarvan dit gebeurt, is voor veel mensen even onduidelijk, maar als ze naar de ingang van de Junushoff lopen, komen ze een kleine infobalie met programmaboekjes van de Wageningse Kennisdagen tegen. Aha, een publieksdag dus.

Achter de infobalie staat Annemiek ter Heijne wat te kleumen. De tweedejaarsstudente draagt een badge met haar naam op haar lange bordeauxrode jas. Ze warmt haar handen aan een plastic bekertje thee. "Wat de meest gestelde vraag is? Of ze een boekje mee mogen nemen. Maar er was ook iemand die vroeg waar er hier een bakker zat," vertelt Annemiek lachend. Ze moet verder voor de boekjes zorgen. "Ik doe dit werk om geld te verdienen. Maar ik moet zeggen dat we goed worden verzorgd. Er staat hier een thermoskan thee, ik heb een lunchpakket gekregen en ik word zometeen afgelost zodat ik zelf ook nog even rond kan lopen." Haar redder is Chantal Vrijhof. Zij draagt onder haar jas een portofoon; het zwarte oortelefoontje steekt af bij haar blonde haar dat strak in een staart zit. "Ik heb vanochtend geholpen met opbouwen: zorgen dat de kramen op de juiste plek stonden en dat er stroom was." Ze blijkt wel vaker dit soort dingen te doen, op voorlichtingsdagen en bij de scholierenconferentie. "Het lijkt me erg leuk zoiets groots als dit te organiseren, maar ook stressvol."

In de winkelstraten van Wageningen is het deze zaterdag drukker dan anders. Op het plein rond de kerk staan naast de gewone marktkramen ook kraampjes van lokale horecaondernemers die het publiek willen laten zien wat ze te bieden hebben. Dit komt neer op proeven. Overal verdringen mensen zich voor de gratis hapjes van restaurants en koffie en thee van een nieuwe koffiezaak. Voor de kinderen zijn er snoepjes. Annemiek is hier op haar rondgang ook beland. Ze is in gezelschap van twee huisgenoten en een medewerker van de publieksdag, Bart Lubbers, die net aan een of andere bal is begonnen. "Er zit spinazie, pasta en ricotta in. Wil je proeven?" vraagt Bart. Het heeft niet veel smaak maar de structuur is goed. De vier denken dat de publieksdag bedoeld is om mensen kennis te laten maken met dingen uit Wageningen. "Maar dit is gewoon reclame is voor de Wageningse horeca", aldus Annemiek, die de spinaziebal ook niet bijzonder vindt.

Op het parkeerterrein bij het bestuursgebouw is ook nog wat te doen. In een grote luxe witte tent presenteren allerlei bedrijven zich. Bij Witteveen & Bos staat een net afgestudeerde jongen te praten met een medewerker over zijn mogelijkheden bij dat ingenieursbureau. "We zijn altijd op zoek naar goede mensen zoals hij", aldus medewerker Nico Jaarsing.

Achter in een hoek zitten tijdens het middaguur een aantal studenten die op de publieksdag werken op de grond hun lunch te eten. In het witte doosje dat ze uitgereikt hebben gekregen zit ook een Mars. "Op zijn tijd is dat niet slecht, hebben we net weer gehoord", vertelt een van de meiden.

Je kunt in de tent ook sojamelk en allerlei kleuren sapjes proeven. Annemiek heeft een groen sapje geprobeerd. "Het smaakt best, maar het ziet er niet uit", zegt ze.

In een zijtent hangen informatieborden van de kenniseenheden van de universiteit. Midden in deze ruimte zitten kinderen aan een lange tafel te prutsen. "Dit is het pretlab. Kinderen kunnen hier bijvoorbeeld zelf shampoo, tandpasta en haargel maken", legt Coranne Zwijnen uit, die een donkerrood overhemd met in witte letters Wageningen Universiteit bij haar spijkerbroek draagt. Aan het andere eind van de knutseltafel staan thermoskannen met koffie en thee, die worden verzorgd door Anouk Janssen. Ze is hier vandaag om mensen te ontvangen en heeft net als Coranne en Chantal ook op voorlichtingsdagen gewerkt. "En ik vertel voor studentenwerving op beurzen hoe leuk het is om in Wageningen te studeren." Gisteren is ze niet geweest op de Kennisdagen. "De posters gaven niet de indruk dat het ook voor studenten was. Anders was ik wel even gegaan", aldus Chantal.

Yvonne de Hilster

Foto Guy Ackermans

Re:ageer