Student - 22 mei 2008

Promoveren hoeft niet eenzaam te zijn

Is het niet riskant om vlak na je studie vier jaar lang de diepte in te gaan? Ontwikkel je je dan wel voldoende? Die vraag stelden enkele masterstudenten dinsdagavond 20 mei tijdens een bijeenkomst van alumnivereniging KLV over de voor- en nadelen van promoveren. Het antwoord: dat hangt helemaal van jezelf af.

‘Of je de diepte ingaat of juist de breedte is geheel je eigen keuze’, vertelt tweedejaars PhD’er in de Communicatiewetenschappen Jolanda Jansen. ‘Het hangt natuurlijk af van het project dat je gaat doen, maar uiteindelijk hangt het vooral af van de afspraken tussen jou en je begeleider. Afspraken die je bij een normale baan ook zou maken. Je kunt je als promovendus opsluiten in je laboratorium, maar je kan ook besluiten om naar conferenties te gaan en te netwerken. Dat laatste is erg belangrijk en zorgt ervoor dat het geen eenzame jaren worden.’
Rector Martin Kropff vertelde over zijn eigen overwegingen om promotieonderzoek te gaan doen. ‘Ik had eigenlijk weinig op met het onderzoek, maar ik moest nog wel mijn laatste afstudeervak doen. Mijn afstudeerbegeleider in Utrecht verwees me daarvoor door naar Wageningen. Het afstudeervak hier vond ik zo leuk dat ik warm liep voor onderzoek. Ik raakte zo gemotiveerd dat ik uiteindelijk ook een PhD gedaan heb. Als je die keuze maakt is het erg belangrijk dat je er zeker van bent dat dit ook is wat je wilt. Omdat je bezig bent met je eigen project, werk je soms in de weekenden of tot heel laat. Voor mij was het een erg plezierige periode maar tegelijkertijd een van de zwaarste.’
Statistieken laten volgens de rector zien dat bedrijven gretig op zoek zijn naar werknemers met een PhD. ‘Een doctorsgraad wordt steeds belangrijker. Je hoeft natuurlijk niet meteen na je studie een PhD te doen, maar de praktijk wijst wel uit dat het moeilijker is naarmate je ouder wordt.’

Re:ageer