Wetenschap - 1 januari 1970

Please sit down

Please sit down

Please sit down


De voorzitter van onze eigen commissie Engels heeft het grootste gelijk van
de wereld. Het is bar en boos hoe de prachtige taal van William
Shakespeare, Oscar Wilde, Robert Graves en Harry Potter in onze eigen town
of life sciences wordt misbruikt en mishandeld. Het is juist dat we in deze
barre tijden van globalisering en internationalisering te maken hebben met
een fiks aantal studenten uit heel verre landen die de Engelse taal
nauwelijks beheersen. Iedere docent kan daarover meepraten. Het is
beschamend om na een gloedvol betoog over het ontstaan van de oude
boerensamenwoning op de zandgronden de belangwekkende vraag te moeten
beantwoorden ‘Sir, what is sand?’ Het is komisch, maar ook diep tragisch
dat een buitenlandse student met een ruime voldoende voor de internationale
taaltest een spreekbeurt houdt die door niemand in de collegezaal wordt
verstaan. Het is rampzalig dat het werkstuk integraal van internet wordt
geplukt, zonder dat er zelfs maar een poging wordt ondernomen om deze
frauduleuze handeling te verdoezelen. Daarom is het onbegrijpelijk dat de
gezamenlijke directeuren van de onderwijsinstituten, die zelf al jaren geen
onderwijs meer verzorgen, hun handen in onschuld wassen en naast het geld
de TOEFL-test als de enige toegangspoort tot de Wageningse academie blijven
beschouwen. Voor deze bestuurders van Wageningen University geldt, zoals
vroeger in de zieligste huwelijksadvertenties werd vermeld: klein gebrek
geen bezwaar.
Toch heeft de gebrekkige beheersing van de Engelse taal van twee op de drie
buitenlandse studenten ook zijn charme. Het relativeert het academisch
bestaan ten zeerste. Het gaat er kennelijk helemaal niet meer om wat je
zegt en hoe je het zegt. Het gaat er alleen om dat je twee keer drie
kwartier iets zegt. De collegezaal is in Wageningen een huiskamer van een
asociaal gezin geworden waar de televisie altijd aanstaat. Nog veel leuker
is het dat de docent(e) thuis en in de kroeg eindelijk boeiende verhalen
kan vertellen over zijn of haar belevenissen met studenten die dit kleine
taalgebrek hebben. Het is natuurlijk lachen om de golden retriever van de
buren die wel reageert op de bevelen down en sit en de studente met het
kleine TOEFL-gebrek uit de Volksrepubliek niet.
Maar gelukkig geldt ook hier de roemruchte wet van het orakel uit
Betondorp: elk nadeel hep zijn voordeel (vice versa). Het grootste voordeel
is dat de docent tot in lengte van dagen op geheel eigen wijze zijn
Dunglish mag blijven spreken. Dat is heel goed, want stel je voor dat er in
Wageningen Oxford Engels of desnoods plat Amerikaans zou worden gesproken,
dan zou het Nederlands als academische voertaal geheel en al verdwijnen en
zit de belastingbetaler met de gebakken peren. Want juist hij wil door
Wageningers in alle openheid, dus in zijn moerstaal, over gekke koeien,
zieke kippen en verdwijnende boeren worden toegesproken. Daar heeft de
burger recht op en dat vindt de voorzitter van WUR nu gelukkig ook weer.

Kees de Hoog

Re:ageer