Organisatie - 4 oktober 2007

Pipowagens voor dakloze studenten

Een nostalgische foto in Resource van vorige week: een eerstejaars student die bij gebrek aan een kamer in een caravan woont. Tot halverwege de jaren negentig was het een bekend verschijnsel in Wageningen. In 1980 had de toenmalige Landbouwhogeschool zelfs even het plan om dakloze studenten onder te brengen in Pipowagens.

339_opinie_0.jpg
De kamernood in Wageningen is ‘structureel hopeloos’, schrijft het Wagenings Hogeschoolblad in september 1980. Het probleem is zo groot dat de hogeschool overweegt om in samenwerking met de Stichting Studentenhuisvesting (SSHW) - tegenwoordig Idealis - luxe schaftketen in te zetten.
De schaftketen halen de landelijke pers. ‘Wageningen wil studenten onderbrengen in Pipowagens’, schrijven de kranten. De woonwagens zijn genoemd naar de beroemde televisieclown die samen met echtgenote Mamaloe, dochter Petra en indiaanvriend Klukkluk in een circuswagen door de wereld trekt, met eeuwige opponent en circusdirecteur Dikke Deur in zijn kielzog.
Er is in die tijd net een nieuwe huurwet van kracht geworden die het voor particulieren onaantrekkelijk maakt nog kamers aan studenten te verhuren. En daarmee is in één klap de relatief gunstige situatie op de kamermarkt van ruim een jaar eerder ongedaan gemaakt.
In april 1979 telde de Stichting Studenten Huisvesting nog vijfhonderd lege kamers. Anderhalf jaar later is de situatie geheel omgekeerd. In plaats van een overschot is er een schrijnend tekort, constateert de Commissie Studentenvoorzieningen.
Er worden tal van noodmaatregelen bedacht. De eerste optie is aankoop van een huis in het Utrechtse Elst, waar twaalf studenten kunnen worden gehuisvest. Daarnaast zouden er 25 tweepersoonscontainers moeten worden geplaatst op verschillende universiteitsterreinen. En de derde mogelijkheid is ten slotte de Pipowagen. In totaal kunnen op die manier 153 studenten aan een noodwoning worden geholpen, denkt de Landbouwhogeschool.
Studenten die gebruikmaken van de noodvoorziening moeten na verloop van tijd doorstromen in het kamerbestand van de SSHW. De gedachte is dat de Pipowagens nog voor de winter overbodig zouden worden.
Ze zijn dan ook bedoeld als ‘zeer tijdelijke woonruimte’ voor maximaal 24 mensen op het parkeerterrein van sportcomplex De Bongerd. Maandhuur: honderdvijftig gulden, ofwel een kleine zeventig euro.
Tegelijk werkt de SSHW aan een meer structurele oplossing. Aan de Marijkeweg in Wageningen worden 324 nieuwe wooneenheden voor studenten gebouwd. Als de winter geen roet in het eten gooit, zegt voorzitter P. van der Schans van de stichting, dan kunnen de woningen in mei van het volgend jaar gereed zijn.
De SSHW stuurt in september 1980 aan 125 woningzoekenden van wie verondersteld wordt dat ze zonder woonruimte zitten, een uitnodiging om gebruik te maken van de noodvoorziening. De helft reageert niet, en van de rest hebben er vijftig al een kamer gevonden. Uiteindelijk zijn er maar twee studenten die het wel willen proberen in een Pipowagen.
Het is een aandoenlijk idee: de dakloze student krijgt een plek in een eenpersoons woonwagen, geparkeerd op een terrein van de universiteit. Maar ‘niet geheel onbegrijpelijk’ is er ‘weinig laaiend enthousiasme’, constateert het Wagenings Hogeschoolblad bijna twee maanden nadat de eerste plannen zijn geopenbaard. De twee Pipoliefhebbers moeten genoegen nemen met een plekje in de studentenwoning in Elst, waar dan nog drie kamers leeg staan.
De structureel hopeloze kamernood was toch nog gelenigd. Zonder Pipowagens.

Re:ageer