Organisatie - 27 maart 2008

Pikorde

Bill Muir van Purdue University werkt samen met Wageningse genetici en anderen aan het selecteren van minder agressieve landbouwhuisdieren. Dat verhoogt de productie. Ooit vergeleek hij twee selectiemethoden bij kippen. Uit een aantal koppels van tien kippen selecteerde hij de best leggende individuen en fokte er mee. Bij een andere proef selecteerde hij de best leggende koppels en fokte met alle kippen uit die koppels. Beide experimenten hield hij zes generaties vol. Wat denkt u dat er gebeurde?
Na zes generaties in het eerste experiment pikten de kippen elkaar dood tot er per kooi een paar kale miniatuur-T-rex lookalikes over waren. Blijkbaar hadden de topkippen hun resultaat bereikt door zich asociaal te gedragen. In het experiment waarbij de groep de eenheid van selectie was ontstonden welvarende babbelclubs die uitstekend legden. Topkoppels dus volgens het motto ‘leggen en laten leggen’.
Moraal: kies niet de topindividuen, kies de topgroepen. Beloon samenwerking, niet egocentrisme.
Wat Muir in feite deed was het veranderen van de incentive structure. Daarin schuilt een boodschap voor coaches en leiders. In een tijd waarin het leggen van A-publicaties prioriteit heeft en waarin individuele onderzoekers en docenten voortdurend worden vergeleken met hun collega’s om te zien wie er beter is, en waarin het geld steeds meer naar individuen gaat die scoren, kunnen we ons afvragen hoe onze excellente individuen tot scoren komen. Door hun collega’s vooruit te helpen? Waarschijnlijk niet. Krijgt ú in uw R&O-gesprek te horen hoe goed u bent voor de sfeer, het levensgeluk en de productiviteit van uw collega’s? Ik niet.
Excellenten eerst! Leggen en blijven leggen. Veer in je reet – maar de anderen voelen zich kaalgepikt.
Ook onze hoge bazen lopen mee in de tredmolen van de rangordesamenleving. Dus lopen we, op instigatie van het topkoppel uit de bestuursraad, onze pikorde achterna.

Re:ageer