Wetenschap - 15 februari 2001

Pierrot et Columbine

Pierrot et Columbine

In de kunstwereld is het een bekend paar, Pierrot en Columbine. In de meeste toneelstukken, muziekuitvoeringen en dansvoorstellingen komen ze wel even om het hoekje kijken. Pierrot, de zwart-witte, immens treurige clown, die in zijn Columbine in alles zijn tegenwicht vindt. Hij is de traan, zij de lach in de imaginaire wereld.

Geen wonder dat dit duo zo vaak als naam boven kunstverenigingen prijkt. Zo ook bij de Wageningsche Studenten Tooneel Vereeniging, alias Pierrot et Columbine. Als oudste studententoneelvereniging van Wageningen voert zij al meer dan vijfentwintig jaar toneelstukken op. En elke keer komen die twee uitersten, humor en emotie, terug. Norine Dalmulder, vierdejaars Faciliteit en management aan Hogeschool Diedenoort, zit dit jaar in het bestuur van Pierrot et Columbine, en heeft het script voor de korte eenakter De laatste acte geschreven. Dalmulder: "Het stuk gaat over Robbert, een man die levensmoe is en op een waardige manier zijn leven af wil sluiten. Hij organiseert een dineetje, waarvoor hij mensen uitnodigt die iets voor hem hebben betekend, van wie hij iets geleerd heeft. Niet per se vrienden dus. Tijdens het diner hoor je de gesprekken en gedachten door elkaar lopen."

Het is 7 februari, de avond van de opvoering van De laatste acte tijdens het Cultureel Caf? in de Junushoff. Erg zenuwachtig is Dalmulder niet: "Ik vertrouw mijn spelers wel." Die zijn ook niet erg gespannen; een klein half uur voor het optreden komt een van de spelers een beetje verwilderd binnenrennen. "Die hebben we net van de bar getrokken", lacht Joris Sprakel, derdejaars Milieutechnologie en penningmeester van het bestuur.

Hun vuurproef moet nog komen. Op 23 en 25 mei voeren zij in de Junushoff hun eerste grote productie op, Scoren, een trendy bewerking van De trilogie van het zomerverblijf, een achttiende-eeuws Venetiaans drama van Carlo Goldoni. Jasper Schouten, vierdejaars Levensmiddelentechnologie: "Omdat we allemaal wat met muziek hebben, dacht iedereen dat we een musical zouden uitkiezen, maar het is toch een toneelstuk geworden. Ik had het originele stuk gezien in het Appeltheater, en ben zo op het idee gekomen. Het gaat over het moeten scoren op alle vlakken - vrouwen, geld, aanzien - en in hoeveel bochten mensen zich wringen om in ieder geval de schone schijn op te houden. We mogen niet teveel verklappen, maar het is een gevreesd stuk, niemand durft het aan. Dat komt omdat het toneelspel heel subtiel is. Aan de houding van de acteurs moet je al zoveel kunnen aflezen. Daarom hebben we het ook in een heel nieuw jasje gestoken. Het is fijn als mensen het niet kunnen vergelijken. En voor jezelf is het anders ook zo teleurstellend, want je kunt het toch niet evenaren."

Pierrot et Columbine is een ondervereniging is Ceres, en het vijfkoppige bestuur bestaat dan ook geheel uit Ceresleden. Van de spelers wordt niet verwacht dat ze lid zijn van Ceres. Noch dat ze al kunnen acteren. Schouten: "Als het je leuk lijkt, mag je meespelen. We hebben ook geen echte audities. Ons principe is: als je ?cht gemotiveerd bent, dan komt het er wel uit." Het eerste halfjaar is voor de spelers ook meer een toneelcursus. "Je leert hoe je boos moet zijn en krijgt zanglessen om je stem los te krijgen. We hebben elk jaar een professionele regisseur. Er wordt wel van je verwacht dat je er volledig voor gaat. Twee keer per week een avond oefenen, en af en toe een weekend trainen. Voor de meeste studenten is het een eerste kennismaking, maar vaak vinden ze het zo leuk dat ze blijven hangen."

De taak van het bestuur is alles voor de spelers te regelen, van regisseur tot decor, zodat de acteurs zich op het toneelspelen kunnen concentreren. Dalmulder: "Het is leuk om eens aan de andere kant van het toneel te staan. Voor een studententoneelgroep zijn we heel professioneel. Maar ja, we blijven natuurlijk wel amateurs. Al onze spelers zijn studenten, die dus naast het toneelstuk ook nog een studie hebben. En het is moeilijk om subsidies te krijgen. Maar ondanks het kleine budget halen we het maximale eruit." Dan staan Dalmulder, Sprakel en Schouten op; ze moeten nog even naar huis om het decor voor die avond op te halen. Kan het nog relaxter?

Clarieke Hidden

Re:ageer