Wetenschap - 29 maart 2001

Peruaanse stank

Peruaanse stank

Jeroen van Bruggen, zevendejaars Milieukunde:

"Ik wist niet precies waar ik terecht zou komen, voordat ik naar Peru vertrok. Ik had wel contact gehad met Conan, een overheidscommissie voor milieu, maar die wist tot het laatste moment ook niet waar ik heen zou gaan. Uiteindelijk heb ik ongeveer vijf maanden in La Oroya, een stadje op 3800 meter hoogte gewoond. En ik kan wel zeggen dat het niet de leukste plek op aarde is om te wonen. Het is er namelijk ontzettend koud. Centrale verwarming hebben ze niet en 's nachts koelt het heel erg af. Ik was af en toe tot op het bot verkleumd. Verder heeft La Oroya te maken met twee ernstige milieuproblemen. Allereerst gaat al het wegtransport uit de hoofdstad Lima via een grote weg door La Oroya naar de binnenlanden. Het tweede grote probleem is een metaalfabriek, die in het stadje staat.

Voor mijn stage heb het milieuprobleem dat veroorzaakt wordt door de transportsector onderzocht, maar ik ben er achter gekomen dat ik beter een onderzoek had kunnen doen naar de uitstoot van die fabriek. Het was echt verschrikkelijk. Als ik 's ochtends vanuit huis richting de fabriek liep, dan kon ik soms bijna niet meer ademhalen. Ik had echt het idee dat ik stikte. De lokale bevolking is blijkbaar gewend aan de stank en vervuiling, want die loopt zonder problemen door.

Overigens vervuilen de inwoners de stad zelf ook. Zonder g?ne worden vuilniszakken en andere troep gewoon op straat of in het water gegooid. Ook mijn collega's, die zich nota bene bezighouden met milieuproblematiek, gooiden van alles uit het raam.

Toen ik in Peru aankwam, heb ik eerst drie weken een cursus Spaans gevolgd in Lima. Van een hoog niveau was die cursus echter niet. Ik heb de taal pas echt leren spreken toen ik in La Oroya aan het werk ging. In het begin was communiceren best moeilijk, want mijn collega's spraken geen Engels. Als je echter niet anders kunt, dan leer je het heel snel. Met die collega's ben ik ook vaak de kroeg in geweest. Als blanke westerling zit je daar trouwens niet verlegen om aandacht. Er hangen de hele avond allemaal meiden om je heen die op zoek zijn naar een rijke vent die hen wel mee wil nemen.

Terugkijkend op mijn stageperiode, kan ik zeggen dat ik een superleuke tijd heb gehad. Ik heb echt tussen de lokale bevolking gewoond. Op een gegeven moment sprak ik het dorpsdialect beter dan het gewone Spaans. Het enige, naast de stank en vervuiling, waar ik in het begin aan moest wennen, was de Zuid-Amerikaanse mentaliteit. Je hoeft daar namelijk niet te verwachten dat mensen hun afspraken of beloftes nakomen, je moet achter iedereen aanhollen."

Edm?e Leeman

'Mijn collega's, die zich nota bene bezighielden met milieuproblematiek, gooiden van alles uit het raam'

Re:ageer