Wetenschap - 1 januari 1970

Patiënten in Nederabsurdistan

Patiënten in Nederabsurdistan

Patiënten in Nederabsurdistan


Jaren geleden werden we door politici en aanverwanten nog de bevolking of
het volk genoemd. We waren daarmee tevreden, want als vadertje Drees zo
over ons sprak wisten we dat hij dag en nacht over ons waakten, terwijl wij
tegen een karig loon het land weder opbouwden. Een enkele liberaal had het
in die tijd zelfs over de burgers en de burgerij. Ook daar waren we trots
op. We namen hierdoor definitief afscheid van Jan-met-de-pet en van de
gewone man-met-zijn-confectiepakkie-an. Veel later kwam Wiegel en die sprak
ons aan als de mensen in het land en soms zelfs als de mensen in dit land.
Dat was goed, want Wiegel gaf daarmee te kennen dat hij van onze noden en
onze alledaagse problemen afwist. De welvaart steeg en daarom werden we
consumenten genoemd en niet alleen in Haagse Kringen. De wetenschap ging
zich met de consumenten bemoeien, want een consument is voor het
bedrijfsleven van essentieel belang en daarom natuurlijk ook voor het
onderzoeksbudget van de verwaarloosde en armlastige universiteit.
Maar de vetpotten van de industrie vielen wat tegen, want door de
individualisering en door andere enge dingen is de hedendaagse consument
weerbarstig en ongrijpbaar geworden. Hij koopt zijn worteltjes bij Buys en
Co en hij stilt zijn honger met een vette Hema-worst. Hij eet speklapjes en
protesteert tegen het leed dat varkens wordt aangedaan. Onze
voorlichtingskundigen Van Woerkom en Aarts zeggen het zelf. Zij hebben ons
de weg gewezen. We hebben in Nederabsurdistan (vrij naar Gerrit Komrij) te
maken met schizofrene figuren. Daarom zijn wij van Food Valley met zijn
allen op zoek gegaan naar het gat in de markt. En nu hebben we gelukkig het
gat gevonden. We hebben het niet meer over consumenten, maar over
patiënten. Want als er ergens veel geld te verdienen is dan is dat wel in
de wonderlijke wereld van de voedings- en geneesmiddelenindustrie. Daarom
heeft onze huisfilosoof Gremmen het tegenwoordig niet alleen meer over
genomics en over burgers en consumenten, maar ook over mondige patiënten.
Daarom is de dikke man in de ogen van de LEI-socioloog Dagevos een gruwel,
omdat deze vette patiënt veel te duur is voor de gezondheidszorg. Daarom
moet de gezondheid volgens onze eigen hoogleraar marktkunde en
consumentengedrag Van Trijp vooral sexy worden. Want sex is fun en fun is
marketing of zo iets. En als onze gezondheid sexy is, is het goed voor de
portemonnee van Wageningen en natuurlijk nog veel leuker voor de
aandeelhouders van Unilever. Geld lijkt ook de drijfveer van onze voedings-
en gezondheidshoogleraar Kok te zijn. Daarom juicht hij het toe dat de
voedselindustrie, uiteraard met zijn hulp en steun, bij functional foods
niet alleen meer denkt aan de poen, maar ook aan de planeet en de patiënt.
Maar misschien is de burger wel helemaal niet ziek en houdt hij, zoals
Korthals zegt, gewoon van lekker, goed en gezond eten en wil hij niet
bedonderd worden door valse profeten die hem het eeuwige leven beloven in
naam van de voedings- en geneesmiddelenindustrie.
Kees de Hoog

Re:ageer