Student - 22 november 2007

Panne

1573_nieuws.jpg
Mijn fiets is stuk. Niets bijzonders, maar het overkomt me nogal vaak. Sterker nog, sinds ik in Wageningen studeer heb ik al een stuk of zeven fietsen versleten. Als zo’n barrel weer eens onder mijn kont in duigen valt heb ik meestal zo de pest in dat ik de fiets voor minstens twee maanden afzweer. In die periode kan men mij hardlopend van huis naar college door Wageningen zien zweten. Ik heb het nagerekend, en op die zeven fietsen, heb ik in totaal ongeveer twee jaar en twee maanden kunnen rijden. Wat doe ik fout, in vredesnaam?
Goed, vorig jaar heb ik dan de ouwe fiets van mijn vader gekregen, een hele mooie, en goed onderhouden. En het mag gezegd worden, ik heb er zes maanden probleemloos op gereden, maar toen was de beer los. Eerst brak de voorderailleur af, iets wat de fietsenmaker, zo verzekerde hij me, nog nooit gezien had. Nu, nog geen maand later, donderen de lagers uit het achterwiel.
Vroeger zou ik de fiets bij het grofvuil geslingerd hebben met een schop na en weer lekker de benenwagen hebben genomen. Die heeft nooit een lekke band en je krijgt ook geen boete als je zonder licht loopt. Jammer genoeg woon ik nu diep in het Binnenveld, en dat is wel zo’n allemachtig eind van alles vandaan dat zelfs hardlopen nog een half uur duurt.
En dat vormt meteen het grote obstakel voor het repareren van mijn fiets. Omdat ik zo’n roteind moet lopen, ben ik bezig van acht tot zes, en voor en na die tijd zijn de fietsenmakers gesloten. Daarbij komt dat ik mijn fiets helemaal niet wil laten maken: ik ben al zoveel geld kwijt aan de fietsenmaker dat ik zo langzamerhand beter een nieuwe kan kopen. Alleen ben ik bang dat die het ook weer binnen luttele maanden begeeft, en de hele misère weer van voren af aan begint.
En laten we eerlijk zijn, met één kolom vol gezeur over kapotte fietsen kom je nog wel weg, maar je moet er niet vaker mee aankomen.

Re:ageer