Student - 6 september 2007

Paaldansen zonder erotiek

Het centrum van alle aandacht is een wiebelige paal op een metalen podium van twee bij twee meter. Voorafgaand aan de maandelijkse disco in de Wilde Wereld geeft de Homogroep Wageningen vandaag een lesje paaldansen. ‘Het is eigenlijk pole-fitness’, zegt workshopleider Pieter Blokker. ‘Paaldansen is erotisch, en dit is meer als turnen.’

1256_nieuws.jpg
Rond de wiebelige paal, waarvan de bovenkant niet is vastgemaakt, staan op zaterdagavond 1 september zo’n tien mensen op hun beurt te wachten om de bewegingen van Pieter na te doen. ‘Dat is veel te moeilijk’, zegt iemand, ‘dat kan ik echt niet.’ Pieter droogt intussen de paal af met een handdoek, vanwege al die zweethanden. Even later, met enige aanwijzingen, lukt het zijn leerling toch om een sierlijke draai te maken. Er klinkt applaus uit het publiek. ‘Dat was geil, Cor.’
Pieter is voorlopig de enige student op de dansvloer. Maar over zijn studie wil hij niets vertellen. Liever heeft hij het over zijn sport. ‘Die paal staat bij mij gewoon op het balkon’, zegt hij. ‘Daar oefen ik ook, sinds vier maanden. Ik ben gevraagd om mee te doen aan de Nederlandse kampioenschappen pole-fitness.’
Dat er echt getraind moet worden om de acrobatische bewegingen te kunnen maken, merkt ook Edwin Luijks, voorzitter van de Homogroep. Met twee man ondersteuning lukt het hem om de zwaartekracht te overwinnen, en ondersteboven te hangen aan de paal.
Edwin, afstudeerd plantenwetenschapper en bioloog, vraagt zich af of er vanavond nog studenten komen. ‘De feesten van de Homogroep staan open voor iedereen, studenten en niet-studenten, homo’s en hetero’s’, vertelt hij. ‘Nederlandse studenten komen zeker ook, maar er zijn er nog maar weinig lid. We hebben op dit moment wel veel buitenlandse studenten die lid zijn, misschien wel een stuk of twintig.’
En inderdaad, wanneer later op de avond de eerste studenten binnenkomen, zijn het buitenlanders. Met een drankje in hun hand kijken ze glimlachend naar het schouwspel bij de paal. Sebastiaan uit Wenen is net een week in Nederland. Zijn achternaam geeft hij liever niet. ‘Ik weet niet hoe het klimaat voor homo’s is in Nederland.’ Hij kijkt even naar de bar, en zegt dan: ‘Bij ons in de gayscene zie je trouwens nooit mannen van boven de vijfendertig samen met jongeren.’
De andere student, die pas twee weken in Nederland is, houdt zijn naam én herkomst ook liever geheim. ‘Ik zou willen dat mensen me eerst leren kennen als persoon’, zegt hij. ‘Homo zijn verandert namelijk niet hoe ik ben.’
Dan verandert de muziek in iets mystieks, en betreedt Pieter de dansvloer. Gekleed in een sari en met zijn lange haren los begint hij aan een buikdans. Niet lang daarna zweeft hij bovenin de paal, vastgeklemd aan zijn benen, ondersteboven, en zonder handen. Applaus volgt. De disco kan beginnen.

Re:ageer