Organisatie - 4 december 2008

PUBLICATIE-TSUNAMI

Tienduizend. Dat is ongeveer het aantal publicaties dat dit jaar door alle WUR-medewerkers bij elkaar wordt geproduceerd. Onze onvolprezen secretaresses en bibliotheekmedewerkers hebben er een hele kluif aan om dat allemaal correct in METIS te krijgen. Als een Resourcejournalist er in een kwartier één diagonaal kan lezen is het jaar te kort om ze allemaal door te werken. Kortom, dat lukt niemand.
Hoeft ook niet, natuurlijk. Het gaat om oogst, niet om leesvoer. Een oudere WUR-collega vertelde me laatst: ‘als ik vroeger door de gang liep van ons instituut zat iedereen te lezen. Nu zitten ze allemaal te typen’. Veel van de tienduizend publicaties zijn muurbloempjes, door niemand bekeken. Slecht een enkele is highly cited. En gelezen zijn er nog minder; welke wetenschapper citeert nog alleen artikelen die hij helemaal heeft gelezen?
En er komen steeds méér muurbloempjes, jaar in jaar uit. Halverwege de jaren negentig verdubbelde het totale aantal publicaties wereldwijd al elke anderhalf jaar, en dat zal niet minder zijn geworden.
Waarom?Publish or perish! Hoe meer MPU’tjes (Minimum Publishable Units), hoe beter! Een onderzoekje in European Business Review (20:2 2008, 112-127) laat zien dat Europa-breed de verwachting heerst dat publicatiecijfers binnenkort daadwerkelijk voor loopbaanbeslissingen worden gebruikt. In Delft verdient je vakgroep al geld aan jouw publicaties; een artikel in Science levert duizenden euro’s op.
De auteurs van het bovengenoemde artikel zien in de race naar refereed journal articles een gevaar, omdat hoge status als gerefereerde publicatie makkelijker te behalen is door een zekere zelfbevruchting in een discipline en dus strijdig kan zijn met de relevantie van onderzoek. Simpel gezegd: hoe minder mensen het snappen, des te hoger de status. En daar komen er steeds meer van.
Zijn we net door de kredietcrisis heen, zitten we alweer met een doldraaiende mallemolen. Wie stopt de publicatie-tsunami?

Re:ageer