Organisatie - 30 oktober 2008

PROFESSOR IS DE LIEFDE KWIJT

Scène uit Mechanica van de Waterlanders, opgevoerd in het voormalig onderkomen van Bodemkunde en geologie
Voor de deur van het monumentale pand van Bodemkunde en geologie duikt plotseling een professor op uit de regen. De blik in zijn ogen is triestig. Licht stotterend legt hij, voordat het publiek het gebouw binnen gaat, de belangrijkste begrippen uit de natuurkunde uit.
Toneelgezelschap de Waterlanders, bestaande uit oud-studenten van Wageningen Universiteit, trad afgelopen weekend drie keer op in het voormalig universiteitsgebouw aan de Lawickse Allee. Hun voorstelling Mechanica zoekt de overeenkomsten tussen wetenschap en liefde.
En de professor is de liefde kwijt. De blik in zijn ogen verraadt zijn eenzaamheid. Na zijn uitleg over beweging, aantrekkingskracht, straling en zwaartekracht gaat hij het publiek voor door het oude, muffe gebouw. Een lange donkere gang in de kelder is het decor voor de volgende scènes. Spinnenwebben sieren de ramen en de regen striemt tegen de dunne glas in lood raampjes. In de verte klinkt kalmerende muziek, de klanken galmen door het trappenhuis.
De voorstelling verplaatst zich nog een paar keer, naar verschillende lokalen en laboratoria waar het ene na het andere natuurkundige experiment wordt uitgevoerd. De professor krijgt gaandeweg een kleine glimlach op zijn gezicht. Bij het laatste experiment, uitgevoerd tussen vlammen van gasbranders, met het geluid van kokend water op de achtergrond, is het publiek getuige van zijn belangrijkste ontdekking: de liefde bestaat, hij vindt haar terug.

Re:ageer