Organisatie - 20 november 2008

POTENTIËLE VERKRACHTERS

Toen ik studeerde in de late jaren zeventig en nog erg groen was, had ik een studiegenote die zei ‘elke man is een potentiële verkrachter’. Ik werd daar onzeker van. Ik droomde van meisjes en verlangde naar ze; maakte mij dat ook tot een kandidaat-verkrachter? Nee natuurlijk, zeg ik nu. Bijna iedereen droomt van liefde, tederheid, seks. En een enkele man onteert zichzelf - en perverteert seks - door te verkrachten.
Onlangs had ik weer zo’n onzeker gevoel toen er in onze kantine een zwarte, dementor-achtige gestalte rondzweefde. Het bleek een vrouw; dat kon ik zien toen ze haar gelaat en bovenarmen onthulde om te kunnen lunchen. Een zwarte kousen-moslima, zeg maar – alhoewel je dat niet kon zien. Sterker nog, met zo’n gewaad aan kun je zelf ook niet zien waar je je voeten neerzet, weet ik van iemand die het geprobeerd heeft. De vrouw in de kantine zal het dan ook niet om praktische redenen hebben aangedaan. Misschien was het wel een statement. ‘Ik, moslima, mag me kleden zoals ik wil.’ Ik had het haar wel willen vragen maar dat leek me een slecht idee.
In nogal wat streng-islamitische landen kunnen vrouwen niet kiezen wat ze aantrekken in het openbaar. Een niqaab, chador of dergelijk gewaad schijnt vrouwen veiligheid te bieden voor de begerige blikken van mannen. Geloofsfanatieke mannen dringen er vaak op aan dat vrouwen zo’n gewaad dragen (lees bijvoorbeeld het prachtige boek Sneeuw van Orhan Pamuk, over de strijd rond het vrouwenhoofd in Turkije). ‘Ik behoor toe aan mijn eigen man alleen’, zegt dat gewaad.
Maar wat zeggen die mannen met het kledinggebod? Allereerst zeggen ze ‘Mannen zijn de baas over vrouwen’. Meer in het bijzonder zeggen ze ‘een vrouw die zich niet van top tot teen bedekt, mag veracht, en misschien ook wel verkracht worden.’ En over zichzelf: ‘wij zijn allen potentiële verkrachters’.

Re:ageer