Organisatie - 14 juni 2018

Overwerken? Wen er maar aan!

tekst:
Tessa Louwerens
5

Gemiddeld werken onderzoekers ruim 25 procent meer dan in hun contract staat. Vooral mensen met een vast contract draaien overuren, zo blijkt uit onderzoek van het Rathenau Instituut. Is dat erg? Of hoort overwerk er nu eenmaal bij in de wetenschap?

tekst Tessa Louwerens  illustratie Henk van Ruitenbeek

Bauke.JPG

Bauke Albada
Universitair docent Organische Chemie

‘Overwerken hoort erbij en ik heb zelf het gevoel dat 25 procent nog een lage schatting is. Per definitie zijn wetenschappers mensen met passie voor hun vak. Hun hobby is deel van hun werk. Om in je eigen vakgebied een leidende rol in te kunnen nemen, moet je nu eenmaal veel tijd investeren in je onderzoek. Aangezien een wetenschapper aan een universiteit ook andere taken heeft, zoals onderwijs en management, zal hij extra tijd moeten creëren om vooraan te blijven lopen in zijn wetenschapsveld. Dit is op zich niet erg, maar het is wel goed als je maat kunt houden, zodat burn-out en overspannenheid niet gaan opspelen.’

Gauthier.JPG

Gauthier Konnert
Promovendus Aquacultuur en Visserij

‘Ik vind het prima af en toe meer uren te werken, bijvoorbeeld bij het uitvoeren van een experiment. Maar ik denk niet dat het een vereiste is voor goede wetenschap. Je kunt ook 40 uur per week werken en een productieve onderzoeker zijn. Maar onderzoek is competitief en meer uren werken levert waarschijnlijk meer resultaten en mogelijk meer publicaties op. In die zin hebben ambitieuze mensen waarschijnlijk de neiging om overuren te maken, wat beloond wordt als ze inderdaad meer resultaten krijgen. Het is een persoonlijke keuze en verantwoordelijkheid om professionele ambities en privéleven te balanceren. Als ik 60 uur per week wil werken, houdt niemand me tegen, als het verder goed gaat met mij. Maar ik voel me niet onder druk gezet.’

Joris.JPG

Joris Sprakel
Universitair hoofddocent Physical Chemistry and Soft Matter

‘Juist wetenschappers zouden op basis van rationele argumenten buiten gebaande paden moeten treden. De realiteit is dat alles in ons werk een afweging is tussen wat je wil bereiken, zowel in je werk als daarbuiten, en hoeveel tijd je eraan kan of wil besteden. Dit hangt ook samen met en hoe efficiënt je werkt en hoe goed je prioriteert. “Overwerk” suggereert dat het vervelend is. Ik ben dol op mijn werk, dus veel van de extra uren komen voort uit puur enthousiasme en dan voelt het niet als werk. Kortom, niks moet en iedereen kan hierin zijn eigen keuzes maken, zolang je wel een wezenlijke bijdrage blijft leveren aan je vakgebied, de organisatie en het onderwijs.’

Maria.JPG

Maria Forlenza
Universitair docent Celbiologie en Immunologie

‘Wetenschap is de beste baan die er is, je hebt flexibiliteit en vrijheid. Op papier vraagt niemand me om over te werken en ik heb het gevoel dat het mijn keuze is. Maar om carrière te maken moet je laten zien dat je bereid bent om net een stapje verder te gaan, en dit kan betekenen dat je overuren maakt. Ik vind het niet erg om extra uren te werken en het frustreert me niet. Toch ervaar ik dat er een limiet is. Ik zie veel hardwerkende wetenschappers wier inspanningen niet altijd worden onderkend, deels vanwege bezuinigingen en de steeds hogere verwachtingen. Er is maar zo veel dat iemand kan doen, zelfs in de extra tijd. Op dat moment krijg je ook geen energie meer van je werk, maar kost het juist energie.’

Ivonne.JPG

Ivonne Rietjes
Hoogleraar Toxicologie

‘Overwerk hoort momenteel inderdaad vrij structureel bij de wetenschap en ik denk dat het zelfs nog wel meer dan 25 procent is. Het probleem is dat het heel moeilijk is het werk af te krijgen in de beschikbare uren. Binnen de uren waarvoor je bent aangenomen kom je momenteel, zeker met die hoge studenten aantallen, niet voldoende toe aan je wetenschappelijke taken. Dit zorgt er wel voor dat je vooral mensen krijgt die het heel graag doen en het wetenschappelijke werk ook voor een deel als hobby zien. Dat laatste vind ik positief.’

Yannick Weesepoel (2).JPG

Yannick Weesepoel
Onderzoeker bij Rikilt

‘Ik doe contractonderzoek en daar heb je duidelijke, overzichtelijke doelen. Het zijn strakke deadlines en je moet goed plannen, maar als de tijd of het geld op is, dan stopt het. Bij de universiteit is dat anders, daar is het werk nooit af. Toen ik als AIO werkte, werd ik gerust gevraagd om op zaterdag op te komen draven, en dan zit iedereen daar te werken. Natuurlijk werk ik nu ook af en toe wel extra, maar zeker niet structureel. In een jaar zitten ongeveer 1750 onderzoeksuren en als je daar structureel boven komt, dan krijg je er bij ons een collega bij. Het is niet zo dat één persoon dan 1,5 fte gaat invullen.’

Bernice.JPG

Bernice Bovenkerk
Universitair Docent Filosofie

‘Overwerken is binnen de wetenschap een ongeschreven norm. Nadeel is dat het ongelijkheid in de hand werkt en ik denk dat het ook een genderissue is. Ik heb zelf bijvoorbeeld kinderen en kan niet aan die norm voldoen. Het klinkt raar, maar ik ben vier dagen per week gaan werken, zodat ik kans heb om over te werken op mijn vrije dag. Het frustreert mij soms dat ik te weinig tijd heb om bijvoorbeeld mijn literatuur goed bij te houden. Naast onderzoek en onderwijs heb je veel extra taken. Deze fragmentatie maakt dat je uiteindelijk weinig aan onderzoek toekomt. Onlangs heb ik een Vidi-beurs binnengehaald. Het kan dus wel, ook als je niet veel kunt overwerken.’

Re:acties 5

  • Henk

    Echt bizar wat een idioot stukje!

    Net als bij elk beroep krijg je betaald naar de uren die je werkt. Krijg je je overwerk niet betaald dan geef je jezelf eigenlijk minder salaris!

    Overwerk = werk dus hoor je betaald te krijgen. Zijn deze mensen wel goed bij hun hoofd?

    Het probleem is niet overwerk, maar dat je er geen normale compensatie voor krijgt. Extra uren werken kan erbij horen, maar dan ook de compensatie in uren en geld. Als je bij een IT-bedrijf of een commercieel adviesbureau werkt dan is dit volkomen normaal, maar op een Universiteit lijkt het bijna gek om je extra uren 'betaald' te krijgen.

    Reageer
  • Linda Puister

    Wat een wijze reacties allemaal. Vooral die laatste vind ik verrassend en zo terecht! Het gaat er hier om hoe je omgaat met de druk van je omgeving (of van jezelf) over wat je allemaal moet. Ben jij zo'n topsporter? Of neem je genoegen met de middenmoot (en die middenmoot doet echt goed zijn/haar werk!). Blijf bij jezelf. En waak ervoor dat je de normen van anderen bij jezelf toepast.

    Reageer
  • Beatrijs Haverkamp

    Net als de andere reageerders, helemaal eens met Auke pols en Bernice Bovenker: 'Als we structureel overwerk verwachten van elkaar, is het gevaar dat we als wetenschappers vooral gezonde, autonome mensen/mannen krijgen die hun eigen ding doen, waarvoor alles in de omgeving maar moet wijken.'

    En ik onderschrijf Meghann Ormonds suggestie 'that Resource follow up on this gathering of opinions with a more in-depth piece on the prevalence of burnout at WUR and other Dutch universities, what's actually being done to address it by WUR administration'

    Reageer
  • Linda

    Goed gezegd Auke Pols.

    Ik vind het oprecht fijn dat bovenstaande mensen hun werk zo leuk vinden, maar wat voor cultuur creëer je op deze manier en wat voor voorbeeld geef je aan jonge onderzoekers? Geef je hen zo het gevoel dat er ook nog ruimte is voor andere hobby's, meer tijd met familie en vrienden of zorgtaken?

    De norm is werken, werken, werken of een andere andere baan zoeken. Veel mensen proberen aan die norm te voldoen, en in mijn omgeving zie ik schrikbarend veel mensen binnen en buiten de wetenschap die hierdoor een burnout hebben gekregen. De universiteit erkent de werkdruk, maar komt met lapmiddelen als fruit op het werk en stoelmassages in plaats van daadwerkelijk verlichting van werkdruk.

    Reageer
  • Auke Pols

    Bernice Bovenkerk slaat wat mij betreft hier de spijker op de kop. Nog afgezien van al het wetenschappelijke onderzoek dat laat zien dat structureel overwerk leidt tot verminderde productiviteit en fouten, leidt het tot structurele ongelijkheid in de wetenschap.

    Veel mensen vinden hun werk zo leuk dat ze er met plezier extra tijd aan kunnen en willen besteden: en dat is natuurlijk prachtig! Maar als dit een standaard wordt, ontstaat een probleem. Ik heb bijvoorbeeld familieleden die af en toe extra zorg nodig hebben. Die geef ik graag - maar dan heb ik geen tijd en energie meer voor overwerk. Ben ik dan niet meer geschikt voor de wetenschap?

    Als we structureel overwerk verwachten van elkaar, is het gevaar dat we als wetenschappers vooral gezonde, autonome mensen/mannen krijgen die hun eigen ding doen, waarvoor alles in de omgeving maar moet wijken. Dat lijkt me niet bevorderlijk voor het ontwikkelen van wetenschap die rekening houdt met wensen en eisen vanuit de samenleving.

    Reageer

Re:acties 2

  • Meghann Ormond

    I echo Auke Pols' comments here. I'd like to suggest that Resource follow up on this gathering of opinions with a more in-depth piece on the prevalence of burnout at WUR and other Dutch universities, what's actually being done to address it by WUR administration (beyond offering approaches like mindfulness training, yoga corners and chair massages that serve to individualise what is a systemic problem), and what insight can be gained by WUR staff who have experienced a burnout. We have a lot to learn about how to adjust output requirements in order to create healthier work environments. If you have a couple of minutes, please read this recent piece in the THE on academic burnout: https://www.timeshighereducation.com/author/grace-krause

  • eight + nine = *

    topsporters... Ze investeren heel veel. Toch zijn er maar drie podiumplaatsen.

    muzikanten... een enkeling breekt door tot de hitlijsten. De rest geeft muziekles aan kids met en zonder talenten.

    Het is best leuk om bij de WUR te werken. Sommigen dragen bij aan deze top universiteit, omdat ze zelf die topsport mentaliteit combineren met hun creativiteit. Anderen besteden tijd aan studenten die uiteraard weinig voorbereid naar college komen.

    Mooi als deze diversiteit kan bestaan.


Re:ageer