Wetenschap - 1 januari 1970

Otters overleven vrieskou dankzij tijdige dooi

Otters overleven vrieskou dankzij tijdige dooi


De otters die in de Weerribben zijn uitgezet moesten tijdens de afgelopen
vorstperiodes steevast op zoek naar open water. In hun geboortelanden
Letland en Wit-Rusland zoeken ze in de winter grote, snelstromende rivieren
op die zelfs bij min twintig open blijven. Hier in Nederland scheelde het
weinig of er was geen open water over.
De otters werden tijdens de vorst op de Nederlandse manier geholpen, met
een kunstgreep door mensen. ,,Ze worden verwend'', vertelde de coƶrdinator
van het monitoringsproject dr Hugh Jansman van Alterra tijdens de hevige
vorst van vorige week. ,,Beheerders hebben op sommige plekken pompen
aangezet om open plekken in het ijs te houden.'' Rondom die wakken in het
ijs heeft Jansman regelmatig enkele otters bij elkaar zien scharrelen. ,,Ze
weten open plekken feilloos te vinden.'' Die dreigden echter ook dicht te
vriezen. De dooi kwam, net als in de tweede week van december, net op tijd.
Otters moeten regelmatig het water in, want hun hoofdprooi blijft vis. Als
ze bij vorst niet het water in kunnen, willen ze ook wel jagen op amfibieƫn
en muizen - ,,die zijn gemakkelijk beschikbaar, omdat er grote oppervlakten
gemaaid zijn'', aldus Jansman. Daarbij hebben ze echter concurrentie van
roofvogels.
De sneeuwval in het begin van januari gaf de onderzoekers in het veld drs
Freek Niewold en ing Dennis Lammertsma de mogelijkheid tot 'snowtracking'.
In de sneeuw waren de voetsporen van de otters - ze kunnen vijftien
kilometer per dag afleggen - over kilometers te volgen. De Alterra-
onderzoekers konden de otters zo in hun dagelijkse wandeling volgen, ook
over de dichtgevroren slootjes. Dat komt goed uit, want het was 's nachts
te koud om de otters te peilen met de ingebrachte zenders. Nu konden de
onderzoekers overdag zien waar de otters 's nachts liepen. |
M.W.

Re:ageer