Organisatie - 30 november 2006

Opstartproblemen in atlas

Alterranen en universitaire medewerkers nemen langzaam maar zeker bezit van het Atlasgebouw. Ze vinden hun nieuwe onderkomen mooi, maar ook ‘Oostblokachtig’ kaal. En dat de leiding zelfmeegebrachte kastjes weer weghaalt, vinden ze kinderachtig.

Een nieuwe bewoner van Atlas heeft op de gang boeken neergelegd die niet in zijn boekenkast passen. ‘Om mee te nemen.’
Een nieuwe bewoner van Atlas heeft op de gang boeken neergelegd die niet in zijn boekenkast passen. ‘Om mee te nemen.’

Foto: Guy Ackermans

Door het vele handen schudden met nieuwe buren doet de sfeer in Atlas een beetje denken aan een camping tijdens de zomervakantie. Toch gaan na een gemoedelijke eerste kennismaking de gesprekken al snel over de ongemakken in de nieuwe werkomgeving.
Gert-Jan Noij, Esther Bloem en Lodewijk Stuyt van het Centrum Water en Klimaat kijken uit over de binnenruimte. ‘Het is een mooi gebouw, maar nog veel te kaal’, zegt Noij. ‘We hebben meteen besloten een kunstcommissie in te stellen om de boel wat aan te kleden. De hal moet af van die Oostblokuitstraling. En alleen een afhaalpunt voor de lunch is waardeloos. We willen er minimaal een terras bij, en misschien wat kasten met boeken en tijdschriften.’
De werkkamers zijn erg mooi, zegt Bloem. ‘Die van mij is groter dan ik had gedacht en het uitzicht is echt prachtig. Ook de verlichting is goed. Wel vreemd is dat een student niet zomaar naar binnen kan lopen. Je moet ze nu ophalen. Dat knaagt aan de universitaire sfeer.’
Een collega komt aanlopen met een stapel ordners en boeken. ‘Daar komen de illegale boeken’, plaagt Stuyt. ‘Een kast extra was handig geweest, niet?’ De projectleiding controleert streng of mensen niet meer meubilair meenemen dan toegestaan, aldus Stuyt. Alle extra spullen moeten weg. ‘Zelfs die mooie Lundiakastjes mogen er niet in, terwijl ze best passen. Je wordt met de indeling van je eigen kamer echt als een kleuter behandeld.’
Waar de mensen op verdieping zeven en zes al enigszins gesetteld zijn, pakken ze een verdieping lager nog verhuisdozen uit. Cathelijne Stoof, tijdelijke kracht bij Alterra, heeft met drie anderen bezit genomen van een kamer bedoeld voor afstudeerders. ‘Er is te weinig ruimte, dus zitten we hier. Een heel mooie kamer, maar waar die studenten straks naar toe moeten weet ik niet.’
Er zijn volgens haar nogal wat opstartproblemen. ‘Voor de ramen van de kamers in de binnenring van Atlas komt folie. De mensen voelden zich toch te veel bekeken. Ook is het invalidentoilet erg klein en nog niet af, en staan er paaltjes aan het begin van de loopbruggen.’ Niet praktisch voor de invalide medewerker bij Stoof op de afdeling. ‘Wat veel goedmaakt is dat elke werknemer twee bonbons heeft gekregen van de projectleiding’, lacht Stoof. ‘En een kaartje met verontschuldigingen voor eventueel ongemak.’
In reactie op de klachten over kastruimte zegt projectleider nieuwbouw Wallie Hoogendoorn: ‘Mensen met bijzondere taken krijgen een kast extra en secretariaten mogen een paar kasten op de gang zetten. Overgebleven spullen kunnen naar het archief. Dat mensen nu ’s avonds clandestiene zooi het pand in hebben getild, past niet binnen deze lijn. Noem dat betutteling, het zij zo. We hebben te nou eenmaal te maken met arbonormen en een architect.’ Aan de kaalheid van het pand wordt zeker nog iets gedaan, aldus Hoogendoorn.

Re:ageer