Student - 3 mei 2010

Op de bühne

Breng geleerden naar de burgers toe. Geef ze een podium en verscherp de geest van mensen die nooit college hebben gehad.

Een kalende man met een grijs baardje en een bril hobbelt naar het podium. De muziek verstomt. De dikke caf├ębaas schraapt zijn keel en roept met doorrookte stem: 'dames en heren, graag uw aandacht voor professor de Vries.' waarop hij de professor een knikje geeft. De mensen bestellen nog snel een biertje voor de bar dichtgaat en richten hun aandacht op de spreker. De Vries wacht tot hij de aandacht heeft en begint dan rustig en helder te vertellen over de actualiteit en zijn onderzoek. Na afloop is er ruimte voor vragen.
Pas als we de kloof hebben gedicht tussen intellectuelen en burgers komen we een beetje in de buurt van wat beschaving heet. Althans, dat stelt Anil Ramdas vandaag in de nrc next. Ik vind het een inspirerend idee, maar de gewoonte om naar een spreker te gaan luisteren lijkt voorbehouden aan academici, de groep die hier het minst bij te winnen heeft. Onze generatie zapt  langs DWDD of Pauw & Witteman en pikt af en toe wat op, maar aan je televisie kun je geen vragen stellen. Iedereen kan zich wel een goed college herinneren van een bekwame spreker dat hem of haar aan het denken heeft gezet. Een avondje half oplettend televisie kijken is nog niet half zo verhelderend en dat is helaas het medium van onze tijd. Dan vroeger: de oude Grieken kenden rondtrekkende leraar-deskundigen die spraken op markten en pleinen. Hitler is puur op charisma uitgegroeid van onderknuppel in het leger tot dictator. Met een slechts verhaal kon je toen nog ergens komen, hoe verschrikkelijk de boodschap ook is. Gelukkig is dat in het huidige politieke klimaat geen risico meer.
De volgende keer dat een hoogleraar zegt zich onbegrepen te voelen, zet hem dan op een krat en laat hem zijn verhaal doen. Misschien vind je hem bereid om zijn kunstje te herhalen voor minder opgeleid publiek opdat die de kans krijgt haar geest te verscherpen.
 
 

Re:ageer