Student - 28 januari 2016

Oog in oog met een luipaard

Wie? Nathalie Scholten, masterstudent biologie
Wat? Masterthesis over angst bij bushbaby’s
Waar? Zuid-Afrika, onderzoekscentrum Lajuma

‘Bushbaby’s zijn kleine primaten die ’s nachts foerageren. Wanneer ze naar eten zoeken, moeten ze alert zijn op roofdieren. Ik onderzocht de relatie tussen hun angst en de hoeveelheid beschutting die ze hebben in het bladerdak. Daarvoor hing ik na zonsondergang emmers met voedsel in de bomen. Het idee was dat de bushbaby’s langer uit de emmers zouden eten naarmate de plek meer beschut was. Als ik de volgende ochtend terugkwam, kon ik zien hoeveel voedsel er uit de emmer was gehaald. Het was zwaar werk, omdat ik alle emmers voor zonsopkomst weer uit de bomen moest halen.

28-HEW foto Nathalie en landschap.jpg

De wilde natuur in Zuid-Afrika staat in sterk contrast tot de natuur hier in Nederland. Het onderzoekscentrum waar ik verbleef, lag op een berg, midden in de wildernis. Om boodschappen te doen moesten we minstens een uur rijden naar de dichtstbijzijnde stad.

Het moment dat mij altijd zal bijblijven, was toen ik plotseling oog in oog stond met een luipaard. Elke avond moest ik na het ophangen van de emmers in het donker teruglopen naar het onderzoekscentrum. Terwijl ik liep, had ik al ogen zien schitteren in het licht van mijn lampje, maar ik dacht dat het een soort antilope was die je daar veel tegenkomt. Pas toen ik dichterbij kwam, zag ik dat het een luipaard was. Als bioloog kon ik alleen maar denken “wat gaaf”, ondanks dat het misschien wel gevaarlijk was. Uiteindelijk is de luipaard uit zichzelf weggelopen. Ik heb mijn medestudenten in het onderzoekscentrum nog flink jaloers kunnen maken met deze onverwachte ontmoeting.

28-HEW foto Bushbaby.png

Bij het onderzoekscentrum werkten ook lokale mensen. Hun werkomstandigheden hebben grote indruk op me gemaakt. Ook al werden ze betaald, toch voelde het alsof ze het bezit waren van de werkgever. Ze hadden weinig rechten en ze mochten bijvoorbeeld niet bevriend raken met de studenten. Ze waren wel heel aardig en behulpzaam. Het was raar dat ze alles deden wat je vroeg, inclusief je kamer opruimen. Het vroeg enig vertrouwen als ze mijn kamer hadden schoongemaakt en ik de volgende dag iets even niet kon vinden. Uiteindelijk heb ik nog wel een fijne tijd met hen gehad. Ze wilden allemaal nog op de foto met mij toen ik weer terugging naar Nederland.’


Re:ageer