Wetenschap - 1 januari 1970

Onze mannen van formaat

Onze mannen van formaat

Onze mannen van formaat

Het is maar gemakkelijk, ja zelfs wel heel goedkoop om altijd maar kritiek uit te oefenen op de mannen van formaat. Daar moet een einde aan komen. Dag en nacht zijn de mannen van formaat voor ons in de weer om ervoor te zorgen dat wij in de volgende eeuw tenminste nog een kenniscentrum met studenten in Wageningen hebben. Dat is helemaal niet eenvoudig, want de student van tegenwoordig is kritisch. De student wil studeren, hij wil sporten, hij wil gezelligheid, hij wil spanning, hij wil een baan. Het kleine Wageningen moet het opnemen tegen het image van Rotterdam, de faam van Eindhoven en de kwaliteit van de bestuurster en de hoogleraren van Nijenrode, om over andere universiteitssteden maar te zwijgen

Maar onze Wageningse mannen van formaat zijn creatief. Zij gaan ervoor. Zij beseffen dat zelfs een briljante student van het University College Utrecht na het behalen van zijn diploma eigenlijk nauwelijks Engels spreekt. Daarom gaan wij gelukkig straks als eerste en enige kenniscentrum in Nederland in het Engels doceren. Want dat gaat middelbare scholieren trekken: Shit man, English in Wageningen, te gek toch. Daarom gaan we ook internationaliseren, want Engels is een wereldtaal en een wereldtaal trekt vanzelfsprekend voor het wereldtuin- en wereldlandbouwkenniscentrum buitenlandse studenten aan. Dat is goed, want we weten dat er eigenlijk geen buitenlandse student meer is die geen Engels spreekt: Shit man, plenty shit in food valley Wageningen-Holland man

Maar om te internationaliseren moeten onze mannen van formaat wel afzien. Ik ben pas nog in Brussel geweest. Anderhalf uur stil gestaan in Antwerpen-Berchem. Bed in het hotel te klein, vreemde Franssprekende Belgen, rare ober in een monnikspij. Terug tot Mechelen in de trein moeten staan. Kortom, reizen is ellende. Maar onze mannen van formaat doen dat voor ons, voor ons kenniscentrum. Zij hebben een weekendhuwelijk, terwijl wij dertig ADV-dagen en nog eens dertig vakantiedagen vrij zijn om onze levenspartner en intimi te plezieren. Zij zijn de echte mannen van de reclame die alleen op zondag het vlees thuis snijden, omdat ze met de rector van de universiteit in Sopron-Hongarije over de komst naar ons kenniscentrum van twee studenten erwtenteelt moeten praten. Ik zeur over Belgiƫ, maar Sopron-Hongarije is andere koek dan Brussel en dan heb ik het maar niet eens over de ontberingen van onze mannen van formaat in het verre China, het gloeiendhete Ivoorkust of het ijskoude Rusland. Apenhart, geitenpens en zelfs lauw bier hebben onze mannen van formaat voor ons welbevinden moeten nuttigen. Onze mannen van formaat gaan voor ons gelukkig nog veel meer doen. Zij maken het mogelijk dat we eindelijk interactief onderwijs in kleine groepen kunnen gaan geven. Met de kleine groep liggen we volledig op schema

Het interactieve onderwijs zal gestimuleerd worden door na elk college de vraag van majoor Kees te stellen: Vragen, geen vragen. Elke drie jaar gaat het gehele onderwijs op de schop. Dat houdt niet alleen de organisatie wakker, het geeft ook de directeuren van de opleidingsinstituten en de medestanders op sleutelposities volledige bedrijfszekerheid. We weten allemaal diep in ons hart dat het werk van onze mannen van formaat goed is, maar wat stellen we daar zelf eigenlijk binnen de gemeenschap van het kenniscentrum tegenover? Hoon van de columnist over het eredoctoraat van de universiteit van Bobadilla. Gezeur van de familie over het niet aanwezig zijn op de verjaardag van je eerste kleinkind. Gebrabbel van de studenten en een enkele medewerker over de broodnodige bezuinigingen. Geklets over dienstauto's waarin je overigens amper je benen kan strekken. Kritiek van het ministerie over die rare gammawetenschappers, maar wat doen die lui eigenlijk meer dan alleen rare stukjes schrijven in ons nieuwe weekblad of het Nieuwsblad van het Noorden. Toch gaan onze mannen van formaat daar allemaal aan voorbij, want het moet nu gebeuren. Wij weten allemaal dat er eenheid moet zijn in beleidsvoorbereiding en beleidsuitvoering. Onze mannen van formaat zullen ons verbaasd doen staan welke kracht een compact kenniscentrum met een transparante, directe interne sturing straks kan ontwikkelen. Zij hebben het zelf gezegd. Ik neem in ieder geval mijn petje diep af voor onze mannen van formaat die in deze donkere dagen hun best doen om de nieuwe organisatie goed op weg te helpen, want zeuren kan iedereen, maar meehelpen is moeilijk. Mannen, ik sta vanaf vandaag weer helemaal achter jullie

Re:ageer