Wetenschap - 13 mei 2011

Onkruid vergaat

Jakobskruiskruid, een hardnekkig onkruid, graaft binnen enkele jaren zijn eigen graf. De plant trekt bacteriën en schimmels aan die de bodem ongeschikt maken voor volgende generaties van het onkruid.

Het Jakobskruiskruid kan massaal opbloeien op voormalige landbouwgrond of pas ingezaaide bermen. De pionierplant is giftig voor vee, met name paarden. Als beheerders de plant blijven verwijderen, komt ie terug. Als ze niets doen, zorgen interacties tussen plant en bodem ervoor dat ie verdwijnt, zegt promovendus Tess van de Voorde.
Van de Voorde onderzocht de plaagplant gedurende vier jaar bij Wageningen Universiteit en het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW). Samen met NIOO-onderzoeker Martijn Bezemer onderzocht ze de successie van het Jakobskruiskruid op voormalige landbouwgronden op de Veluwe die tussen de twee en 25 jaar geleden uit productie zijn genomen. Verder deden ze kasproeven om na te gaan hoe onkruid en bodemorganismen op elkaar inspelen.
Het Jakobskruiskruid groeit verrassend veel slechter in grond waar al soortgenoten in hebben gegroeid, stelt Van de Voorde. 'Vergeleken met steriele grond groeit het wel 70 procent slechter.' Ook graslandsoorten als witte klaver, duizendblad, reukgras en ringelwikke belemmeren de groei van jakobskruiskruid. Om die redenen is het beter om de kruiskruidplanten niet uit te trekken, zegt ze. Wel is het verstandig om de planten af te maaien, zodat ze geen zaden kunnen vormen.
Tess van de Voorde promoveert op 13 mei bij Wim van der Putten, hoogleraar Functionele biodiversiteit bij de leerstoelgroep Nematologie.

Re:ageer