Student - 15 juni 2017

Ondertussen in… Taiwan

tekst:
Teun Fiers

Toen president Trump bekendmaakte dat de VS zich terugtrekt uit het akkoord van Parijs, antwoordde de Chinese regering door haar klimaatambitie te laten zien. Ze haalde de band met de Europese Unie aan en sloot een deal met de staat Californië. Sommigen zetten echter vraagtekens bij de ware intenties van China, zoals de Taiwanese student Lena Chang.

Foto: Shutterstock

‘Persoonlijk ben ik een groot voorstander van het milieu en daarom zie ik de het signaal dat de Chinese regering geeft in eerste instantie als positief. Zulke signalen zijn belangrijk om bedrijven en burgers te mobiliseren om duurzamer te handelen. Daarnaast vind ik Trumps beleid immoreel. Na zijn verkiezing, toen ik de toekomst van het klimaat somber in zag, zei mijn vader tegen mij: ‘Deze verkiezingen kunnen de komende paar jaar misschien bepalen, maar jouw droom voor het milieu is levenslang.’

Aan de andere kant is China de voornaamste reden waarom Taiwan niet meedoet in de internationale klimaatonderhandelingen. Zolang we een soevereine regering hebben, willen de Chinezen niet dat we deelnemen in VN-instituties. Vorige maand liep de spanning weer op rond een conferentie van de World Health Organisation. Ondanks deze uitsluiting hebben onze politici zeer ambitieuze klimaatdoelen. Die doelen hebben we, als een van de weinige landen ter wereld, ook verankerd in een wet. De Taiwanese economie is de 22ste broeikasgasuitstoter van de wereld en het eiland is erg kwetsbaar voor klimaatverandering. Het sociale bewustzijn is de afgelopen jaren flink toegenomen, merk ik onder mijn kennissen. Het grootste probleem voor Taiwans klimaatbeleid is dat we niet internationaal kunnen aansluiten, bijvoorbeeld op de wereldhandel in broeikasgasuitstoot.

Om mij ervan te overtuigen dat China oprecht streeft naar het beperken van klimaatverandering in plaats van internationale macht, is het cruciaal dat geopolitieke beperkingen aan de kant worden gezet. De deelname van Taiwan in het akkoord van Parijs zou dan mogelijk moeten zijn voor een beter klimaat.’

Lena Chang is masterstudent Climate Studies uit Taiwan. Ze reageert op het nieuws dat China de leiding heeft genomen in het internationale klimaatdebat.
Lena Chang is masterstudent Climate Studies uit Taiwan. Ze reageert op het nieuws dat China de leiding heeft genomen in het internationale klimaatdebat.

Re:acties 1

  • Wenbiao Shi, PhD student Human and Animal Physiology

    I am sorry to say that I feel really upset when I read this article. Personally I think this topic is about the internal affairs of China, thus making it sensitive, or even provocative.
    It is a clear fact that the Paris agreement is – like any other international agreement, treaty or official organisation – cooperation between nations or countries. In other words, if Taiwan island was authorized to participate in the Paris agreement, Taiwan island would be accepted in a way as an independent country. This is an obvious political trick, which is unacceptable to China.
    The interviewed student in the article considers the exclusion of Taiwan island from the Paris agreement or WHO as China striving for international power, but I doubt it. China has been a developing country and will still be in the coming decades. However, we did not use this as an excuse for more emission of greenhouse gasses. Instead China takes its responsibility in global climate change, calling for the international community to make an effort together, even after the US’s withdrawal from the Paris agreement. In view of this, I believe China will execute its duty in the Paris agreement seriously.
    However, I do agree with the author that Taiwan island can make a contribution to the climate change, as it is the 22nd biggest emitter of greenhouse gasses, and public awareness of the climate has been arising. And I do admire the author with her efforts for the improvement of the global environment. I do agree as well that the geopolitical barriers should be set aside because these nonsense barriers can do nothing but compromise every effort to achieve good things between China and Taiwan island.
    On the other hand, we have to concede the fact that it is getting more and more impractical for the Taiwan government to participate in the international community with the identity of a sovereign country. But what if the Taiwan society sets aside the geopolitical barriers, e.g. recognizing itself as a part of China? Under this consensus Taiwan would be welcome and appreciated to make contributions, together with China, to the world. This would be a more effective and practical way for Taiwan to make an international impact, for China to take more responsibilities in international events, and for the interviewed student and other environmentalists in Taiwan and China to make dreams come true.


Re:ageer