Student - 6 oktober 2014

Ondertussen in… Hongkong

tekst:
Karst Oosterhuis

Hongkong is in de ban van het massale protest voor democratische hervormingen. De betogers eisen universeel kiesrecht en een democratie die niet gecontroleerd wordt door het Chinese vasteland.

Commentaar door Enoch Hui, masterstudent Food Technology, uit Hongkong

‘Het breekt mijn hart om te zien wat er in mijn thuisstad gebeurt. Hoewel ik zelf niet in Hongkong ben, zijn mijn gedachten bij de mensen. We hebben een sterke traditie van protesteren – we doen het elk jaar. Maar dit is de eerste keer dat ik protesten op zulke grote schaal zie.

Ik probeer er op een objectieve manier te kijken. Om het probleem goed te begrijpen moet je teruggaan naar de basiswet van Hongkong. In artikel 45 staat dat Hongkong uiteindelijk universeel kiesrecht zal krijgen, onder een democratische procedure. Het punt is dat wij dit artikel anders interpreteren dan Beijing. Wij willen de burgers van Hongkong een eigen kieslijst met kandidaten laten samenstellen. Beijing zegt echter: 'Oké, jullie krijgen je democratische procedure, maar wij geven jullie een lijst met kandidaten'. Maar dat is een procedure die vergelijkbaar is met de gang van zaken in Noord-Korea of Iran niet. Wij identificeren ons niet met zulke landen, wij zijn Hongkong. Wij vinden dat Beijing de belofte die ons gedaan is – een land, twee systemen – aan het breken is.

Er is altijd een gespannen verhouding geweest tussen Hongkong en het vasteland van China
Enoch Hui

Er is altijd een gespannen verhouding geweest tussen Hongkong en het vasteland van China. De onderlinge culturele verschillen zijn aanzienlijk, we spreken zelfs verschillende talen. Iedereen in Hongkong weet dat hij Chinees is, maar als je ons vraagt of we Chinees zijn of niet, zeggen we óf dat we Hongkongnees zijn óf dat we Hongkong-Chinees zijn. Binnen de Chinese studentengemeenschap in Wageningen praten we nauwelijks over dit onderwerp. Chinezen, Hongkongnezen, en ook Taiwanezen: we kennen onze verschillen als het gaat om de politieke situatie.

Ik hoop dat de situatie op een vredige manier opgelost wordt, zonder gewonden en doden. Onze stem is al gehoord. We hebben al bereikt dat iedereen op de hoogte is van de situatie in Hongkong. Maar wat betreft de echte overwinning, het organiseren van vrije verkiezingen in 2017… Ik zie het niet gebeuren dat Beijing gaat toegeven. De regering zou dat zelf als een teken van zwakheid zien; als je een keer toegeeft, doe je dat later nog een keer. Maar de studenten van Hongkong – die ook de toekomst zijn – en wij allemaal, zullen onthouden wat er gebeurd is.’


Re:ageer