Wetenschap - 1 januari 1970

Omschakelen

Omschakelen

Omschakelen


Veerman is om. Nu het voorbij is weet onze minister hoe het moet. Inenten!
Massale slachtpartijen om ziekten te bedwingen zijn uit de tijd, aldus de
minister. En Veerman kan het weten. Nergens in Europa was de vogelpest zo
toch snel onder controle als in Nederland? Niet dus: zelfs in België ging
de bestrijding beter dan hier. Sneller, met minder discussie, en veel
effectiever. Ook in Duitsland leidde de vogelpest tot niet half zulke
toestanden als bij ons. Ik schrik daarvan. Ik snap niet waarom in Nederland
de emoties zo hoog op moeten lopen. Als ik de deskundigen moet geloven zat
een nieuwe epidemie van vogelpest er al jaren aan te komen. Je zou toch
zeggen dat men er dan ook op voorbereid is. Maar nee hoor. Noodplannen
bleken achterhaald, en ook de getroffenen reageerden alsof het een van de
zeven bijbelse plagen was. En hier bovenop gaat het ministerie ook nog de
hobbydieren te lijf. En dus valt men gewone burgers lastig met dreigende
brieven, en worden nonnen opgesloten die een paar kippen heimelijk onderdak
hebben verleend.

Bij alle commotie heb ik vooral de ‘Wageningse’ inbreng node gemist. Goed,
er is nu een rapport over de problemen (en oplossingen) in de Nederlandse
veehouderij. Er moet meer op kwaliteit worden gelet, zo stellen onze
jongens. Meer verdienen dus. Waar heb ik dit meer gehoord? Is dit iets waar
we een nieuwe crisis voor nodig hadden? Maar mijn onvrede zit dieper. Ok,
denk ik dan: hoe pakken we dit aan? En daar blijft het akelig rustig.
Corridors, wordt geroepen: we moeten corridors aanleggen tussen gebieden
met intensieve veehouderij. En: ‘de consument moet voor kwaliteit gaan
betalen’. Alsof de consument hier om staat te springen. Je mag inmiddels
blij zijn dat de getroffen hobbyboeren geen smartengeld gaan eisen voor
alle geleden leed. Het draagvlag voor de pluimveehouderij is niet bepaald
gegroeid zou ik denken.

Maar, het moet gezegd, Veerman weet deze ongerijmdheden te verkopen. Zo was
hij tegen het inenten van vee, maar is hij nu voorstander. Liet
rücksichtslos dieren afmaken, maar verkondigt nu doodleuk dat het
achterhaald is. ‘Past niet meer bij deze tijd’, aldus de bewindsman. Sterk
toch, dat hij dit onlangs zelf nog uitvoerde. En verdedigde. En het mooiste
is, hij komt er mee weg. Deze machtskunstenaar, ritselaar,
beroepspoliticus, hij speelt het klaar. Dat is knap. Ik ben er dan ook van
overtuigd dat Veerman na deze kabinetsperiode hoge ogen zal gooien in
Brussel. Daar weten ze wel weg met dit soort hoogwerkers. En toch blijft
het knagen. Hoe kan iemand zijn beleid verdedigen en het tegelijkertijd als
achterhaald bestempelen? Veerman verwijst simpelweg naar anderen. ‘Ik moest
wel’, zeg ie. Die-en-die wilden het. Eenvoudig. Maar als hij zo tegen was,
waarom dan geen discussie aangegaan? Het antwoord laat niet op zich
wachten. In hetzelfde interview haalt Veerman uit naar zijn tegenstanders.
Pas als ze zelf met een crisis te maken krijgen zullen ze het licht zien.
Dat typeert Veerman ten voeten uit. Eerst laat hij het kalf verdrinken, en
nu staat hij te roepen: Zie je wel? Had maar geluisterd. Hij wist het
natuurlijk al. Veerman is om. Benieuwd hoe lang dit zal duren. Wanneer
wordt weer een crisis verwacht?

Egbert Lev

Re:ageer